حجت‌الله حاجی‌کاظم؛ ۱۳ اردیبهشت ۹۵

بیان شبهه

اگر پیامبر اکرم هم مثل ما نماز می‌خوانده، یعنی می‌گفته شهادت می‌دهم که محمد بنده و رسول خداست. باید بر خودش صلوات می‌فرستاده و در سلام به خودش سلام می‌کرده است. اما شهادت دادن به رسالت خود و سلام و صلوات بر خود بی فایده است.

نتیجه می‌گیریم نمازی که ما می‌خوانیم، با نماز پیامبر اکرم (ص) تفاوت دارد. پس از عبارات نماز می‌توان فهمید، نماز زمان پیامبر نیست و تحریف شده است.

پاسخ به شبهه

صورت نماز نبی خدا (ص)

دلایلی تاریخی بر این مسئله وجود دارد که شکل کلی نماز فعلی، به صورت همان نمازی است که نبی خدا (صلی الله علیه و آله) می‌خواندند. از ایشان نقل شده است: «صلّوا کما رأیتمونی أصلّی؛ همان طور که نماز می‏خوانم، شما هم بخوانید» بنابراین ایشان:

  • در اذان و اقامه به نبوت خود شهادت می‌دادند.
  • در تشهد نماز به عبودیت و رسالت خود گواهی می‌دادند.
  • در سلام اول نماز به خود سلام می‌گفتند. (البته برخی دیدگاه‌های فقهی در شیعه و سنی می گویند سلام نماز، ادامه تشهد است و این دیدگاه به آن معناست که شهادت می‌دهم سلام خداوند بر پیامبر اکرم (ص) است؛ نه اینکه من سلام می‌فرستم) (عروه الوثقی, ج۲, باب التسلیم)

اما اگر از نظر تاریخی چنین نقل‌هایی درست است، آیا از نظر ادبی و عقلی پیامبر می‌تواند پیامبری خودش را تصدیق کند و به آن شهادت دهد و یا به خود سلام گوید (یا شهادت دهد سلام الهی بر خودش است)؟ پاسخ این است که آری. نشان خواهیم داد که هم شهادت دادن بر خود و هم سلام فرستادن بر خود، در دیدگاه دینی و از نظر ادبی، صورتی صحیح دارد.

بررسی عقلانیت و امکان ادبی شهادت دادن به حقانیت خود