خدا را بد معرفی نکنیم. او زود می بخشد. – مطلبی پیرامون توبه و بخشش گناه

به قلم: حجت الله حاجی کاظم

می خواهم موضوعی را بیان کنم که از مسلمات دینی و عقلی است.

متاسفانه برخی به خاطر بی اطلاعی خود، آن قدر فضا را مه آلود کرده اند که همین مسلمات تبدیل به ابهام شده است:

۱- ما اعتقاد قطعی داریم که با توبه، خداوند بزرگ بدون هیچ فاصله و معطلی، انسان را می بخشد.

۲- ما باور قطعی داریم که توبه همین پشیمان شدن معمولی است که من و شما می شناسیم و نیز ابراز کردن آن.

۳- ما باور قطعی داریم که با توبه، همه و همه ی گناهان بخشیده می شود. حتی غیبتی که ترسیده اند حلالیت بگیرند تا مبادا دشمنی بیشتر شود، حتی حق الناسی که نتوانسته اند حق مردم را به او برگردانند. (اما تلاش خود را کرده اند) حتی گناهان فاحشی که به خاطر شهوت ها برای کسی پیش آمده. حتی قتل نفس. حتی اگر این گناهان صدها بار تکرار شده باشد. حتی استعمال به مواد مخدری که جسم را به مرگ حتمی کشانده است. حتی گناهی که حد دارد اما با لطف خدا کسی از آن باخبر نشده است یا کسی هم اگر با خبر شده، با درایت کافی تصمیم گرفته عیب پوشی کند.

۴- ما باور قطعی داریم که توبه اولا برای هیچ کس غیر ممکن نیست. یعنی راه تحت هیچ شرایطی بسته نیست و ثانیا به خودی خود سخت نیست. تنها از آن جهت گاهی سخت است که کسی گرایش هایش عوض شده باشد و به سختی بتواند خود را از حسد و غرور و کینه و کفر دور کند. برای کسی سخت است که برایش بازگشت به فطرت الهی و وجدان درونش دشوار شده است. اما وقتی گرایش های زیبا را با اندکی تامل پیدا کند، مورد عفو الهی قرار می گیرد.

۵- قبول داریم که گناه در روح انسان تاثیرات عمیقا بدی می گذارد اما باور قطعی داریم خداوند با پشیمانی گناهکار، همه چیز را جبران می کند. به قول آیت الله جوادی، اینکه یبدل الله سیئاتهم حسنات، یعنی گناه را پاک می کند و به جایش تلاوت قرآن و … می نویسد.

مطمئن هستم برای شما شبهاتی ایجاد شده است. ممکن است بگویید این موجب می شود آدم ها راحت تر گناه کنند و به امید توبه ای آسان باشند. خواهم گفت چنین نخواهد شد.

مطمئن هستم بیشتر شما تعجب کرده اید.

مطمئن هستم شما هم شنیده بودید خدا حق الله را می بخشد اما از حق الناس هرگز نمی گذرد. (البته حق الناس نیاز به جبران حق مردم دارد اما اگر توضیح خواهیم داد که مانع بخشش نیست)

سعی می کنم چند مورد از این شبهه ها را پاسخ دهم. موارد دیگر را می توانید در نظرات وبلاگ (میقات مهر) بیان کنید تا پاسخ دهیم.

اثبات برخی حرف هایمان:

۱- تنها به یک منبع ارجاعتان می دهم. تفاسیر ذیل آیه ۵۳ سوره مبارکه زمر که بخشی از تفسیر نمونه را در پست ذیل آورده بودم:

اثبات اینکه با توبه، هیچ گناهی نابخشودنی نیست

۲- بنده در مشاوره هایم بسیار دیده ام کسانی را که به گناهان زیادی گرفتار بودند و فقط به این خاطر که فکر می کردند خداوند توبه آنان را سخت می پذیرد، آن گناه را ادامه داده بودند. در حالی که هیچ گاه خداوند اجازه نمی دهد راه برای کسی مسدود شود. وگرنه هیچ دلیلی ندارد خداوند او را در دنیا نگه دارد. اینکه سیدالشهدا علیه السلام روز عاشورا دعوت به توبه می کند، به این خاطر نیز هست که اگر تک تک آن قاتلان توبه می کردند، راه برای بخشش باز بود. گناه خود حر کم نبود اما دیدیم چه زیبا بازگشت. مطمئنم نمی گویید که حر از اول خوب بود و این ها صحنه سازی بود.

فقط می خواستم بگویم اظهار نظرهای کارشناسی نشده برخی از ماست که موجب شده گناهانی ادامه یابد.

پاسخ به چند شبهه مهم:

۱- اگر این طور است پس چرا زمانی که فرعون در دریا غرق می شد و گفت به خدایی که بنی اسرائیل به او ایمان آوردند، ایمان آوردم، ندا آمد که آیا الان ایمان آوردی؟ و از آیات بعدش استفاده می شود که توبه فرعون قبول نشد؟

پاسخ اینکه ما معتقدیم فرعون مرگ را به چشم دیده بود و از مرز دنیا عبور کرده بود وگرنه توبه فرعون نیز قابل پذیرش بود.

۲- پس حق الناس چه می شود؟

پاسخ اینکه اگر کسی حق مردم گردنش است باید تمام تلاشش را برای جبران به کار ببندد و اگر چنین نکند، بازهم گناه کرده است. البته جایی که حلالیت طلبیدن موجب دشمنی بزرگتری است، گردنش ساقط است.

حال آمدیم و کسی قبل از آنکه بتواند جبران کند از دنیا رفت و کسی هم برایش جبران نکرد، مطابق روایت، روز قیامت خداوند طلبکار او را راضی خواهد کرد.

۳- پس چرا برای برخی گناهان مثل عمدی خوردن روزه و … کفاره می بندند؟ اگر کفاره را نتوانست ادا کند چه؟

پاسخ اینکه کفارات گناهان به منظور سرعت در جبران اثرات گناهان شخص وضع شده اما توجه داشته باشیم با توبه گناه بخشیده می شود. حال فرد باید شروع به انجام کفاره ها نماید. مثلا کسی که ۲۰سال روزه خود را عمدا خورده، ۲۰*۳۰*۶۰=۳۶۰۰۰ روز روزه باید به عنوان کفاره بگیرد. حال وقتی توبه کرد و شروع به گرفتن کفاره ها نمود، گناهانش قطعا بخشیده شده. اگر فرصت نکرد در باقی عمر خویش روزه ها را بگیرد، وصیت می کند برایش بگیرند و اگر این هم ممکن نبود، فقها می گویند اگر هیچ مقدارش هم نتوانست جبران کند، خداوند می گذرد.

۴- اینکه برای گناهانی حدودی را تعیین کرده اند، برای بخشش آنان لزومی به اجرای آن حدود است؟ مثلا جوان مجردی که زنا کرده و حد او شلاق است اگر شلاق نخورده باشد، خدا توبه اش را می پذیرد؟

پاسخ اینکه هیچ کس نباید به خاطر گناهانی که حد الهی دارد به دادگاه مراجعه کند. حدود تنها برای این است که اگر گناهی علنی شد و مثلا ۴ نفر دیدند کسی زنا کرده است و در کمال تاسف نپوشاندند و آمدند با صراحت نزد حاکم شرع شهادت دادند، برای حفظ حیات معنوی جامعه حد اجرا می شود. هرچند این حد به ارتقاء درجه گناهکار کمک می کند، اما دلیل بر آن نیست که اگر نباشد، گناه آمرزیده نشود.

۵- در مورد روایتی که شرایط توبه را ۶ شرط می داند چه می گویید؟

پاسخ اینکه ما تنها پشیمانی و ابراز آن به خداوند را در تعریف توبه می دانیم. بقیه یا حقوقی است که به هرحال گردن شخص بوده و مثل سایر تکالیف باید، تاجای ممکن و بر مبنای فقه جبران کند و اگر نتوانست، هیچ چیزی گردنش نیست و بعضی شرایط هم تنها موجب ارتقاء درجه می شود و ارتباطی به بخشش خداوند ندارد.

بازهم بپرسید تا شبهات دیگر را هم جواب دهیم.

خواهش می کنم بیاییم خدای بزرگ را آن گونه که هست معرفی کنیم.

======================================================

این مطلب را هم ببینید. روایتی که می فرماید اگر بارها توبه کند و گناه کند و دوباره کند، بازهم خدا می بخشد:

https://mighatemehr.ir/fa/?p=1419

 

نظر یکی از دوستان (آقا ابوالفضل): rahgozaredonya@gmail.com

سلام.
مطلب بسیار امیدوار کننده ای بود. فقط یک چیزی…
شما چرا به هیچ آیه و یا حدیثی (با ذکر منبع) ارجاع نکرده اید که صرف
پشیمانی از گناه اصل گناه بخشیده می شود؟ من هنوز قانع نشده ام چون فقط
از زبان خودتان گفته اید و نه از زبان معصوم.
اینکه توبه حر پذیرفته شد بخاطر آن بود که رفت و جان داد و توبه اش عملی
بود. حالا اگر حر پشیمان می شد و از صحنه کربلا فرار می کرد آیا باز هم
توبه اش پذیرفته می شد؟
من هنوز هم معتقدم که توبه باید زبانی و قلبی و عملی باشد. اصولا توبه
زبانی معنی ندارد. توبه قلبی هم بدون عمل معنی ندارد. مثلا فردی گناه می
کند ولی قلبا از گناه خودش ناراضی است ولی می گوید که نفس بر من غلبه
دارد. خوب این حرف غیر قابل قبول است. گمانم توبه تنها زمانی پذیرفته می
شود که عملی باشد یعنی طرف دیگر به سراغ آن گناه نرود تازه می شود اول
توبه. و مراحل بعد نیز جبران گذشته است.
خوشحال می شوم اگر این نظرم درست نباشد و با آیات و روایات خلافش اثبات شود.
مطلب امیدوار کننده ای بود متشکرم.

======================================================

پاسخ نویسنده مطلب:

سلام برادر

آفرین که پیگیر شدید.

این هم حدیثی از معتبرترین کتاب شیعه:
الکافی (ط – الإسلامیه)

َ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع‏ کَفَى‏ بِالنَّدَمِ‏ تَوْبَه
امام صادق علیه السلام فرمودند: برای توبه، پشیمانی کافی است. (کلینى، محمد بن یعقوب بن اسحاق، الکافی (ط – الإسلامیه)، ج‏۲ ؛ ص۴۲۶، دار الکتب الإسلامیه – تهران، چاپ: چهارم، ۱۴۰۷ ق.)

در تفسیر آن آیه سوره مبارکه زمر که ارجاع داده بودم، نیز منابعی ذکر شده بود.

جبران گناه، توبه نیست بلکه ادامه ی توبه و بخشش الهی است. توبه ای قبول نیست که واقعا شخص هیچ پشیمانی نداشته باشد.

التایب من الذنب و یفعله کالمستهزء بربه
توبه ای را غیر قابل قبول دانسته که همزمان با فعل گناه همراه باشد وگرنه اگر کسی توبه اش را بعدا بشکند، دلیل بر این نیست که توبه اش قبول نبوده یا توبه بعدی اش قبول نخواهد شد.

وسایل الشیعه، ج ۱۶، ص ۷۸، باب وجوب اخلاص التوبه و شروطها ـ بحار الانوار، ج ۶، ص ۲۷، باب ۲۰ التوبه و انواعها و شرائطها. تحف العقول، ص ۱۹۶، :

در حدیثی جناب کمیل بن زیاد از استغفار سؤال می کند امام(ع) می فرماید: یک حرکت دادن(تحریک) دارد و یک حقیقت. تحریک آن جنباندن لبها و زبان است که  به دنبال آن حقیقت، می خواهد استغفار را تبعیت کند. جناب کمیل سؤال می کند که «ماالحقیقه؟» یعنی حقیقت استغفار کدام است؟ امام می فرماید: حقیقت استغفار آن است که قلباً آن را تصدیق کند [و فقط زبانی نباشد] و اراده کند که دیگر به سوی آن گناهی که از آن استغفار کرده است، بازگشت ننماید. (قلت مَا الْحَقِیقَهُ قَالَ تَصْدِیقٌ فِی الْقَلْبِ وَ إِضْمَارُ أَنُْ لَا یَعُودَ إِلَی الذَّنْبِ الَّذِی اسْتَغْفَرَ مِنْه‏)

مشاهده می کنید که توبه معلق بر جبران نیست.

بازهم موردی بود در خدمتم

======================================================

نظر آقا ابوالفضل نسبت به پاسخ:

سلام

از حدیثی که ذکر کردید و توضیحات داده شده خیلی ممنونم. قانع شدم. بله
اینطور که پیداست حق با شماست و من از این بابت بسیار خوشحالم. از مطلب
بسیار امیدوار کننده تان ممنونم. از اینکه شماره تان را دادید سپاسگزاری
میکنم. انشا الله اگر در مسائل دینی شبهه ای ایجاد شد مزاحمتان می شوم.

در پناه خدا

======================================================

نظر آقا سید وحید: (svhashemi@gmail.com)

سلام
خدا قوت
با جزئیات مطلب شما مشکلی ندارم و تا جایی که متوجه شده ام بخشی از آیات و روایات در این زمینه را ذکر نموده اید.
اما آنچه که در مورد کلیت مبحث دارای اشکال می دانم، ناقص مطرح نمودن این بحث اعتقادی است که خود اشکال زا می باشد.
بنده به همراه گروهی از دوستان، طی یک کار مطالعاتی میدانی از گفتگو با جوانان معمولی سطح جامعه نکات بسیار مهمی در مورد دیدگاه های اعتقادیشان یافتیم که یکی از نکات مهم آن در زمینه توبه و بخشش خداوند این بود که اکثر جوانان خداوند را بسیار بسیار بخشنده می دانند که تقریبا همه را می بخشد. در نظر بسیاری از این افراد، خداوند بسیار بخشنده تر از آن است که بر گناهان ما(که همگی کوچک پنداشته می شوند) خرده بگیرد و عذابی متوجه ما کند.
می دانید چه نکته ای را در مطلبتان بسیار مغفول داشته اید؟
آنکه
۱.    اولا «بدترین گناه»، گناهیست که آنرا کوچک بشماریم چرا که مخالفت با خداوند عظیم را مرتکب شده ایم،
۲.    دوما توبه به شرط تصمیم و تلاش جدی برای عدم تکرار گناه قبلی است و
۳.    سوما بدانیم که پس از هر گناهی ممکن است فرصتی برای توبه نداشته باشیم و هزاران سال در عذاب گناهی که آنرا کوچک شمرده ایم سپری کنیم
۴.    و چهارماً توصیف درست پاداش و عذاب از لحظه قبض روح تا صحرای محشر و پس از آن در طبقه اول جهنم برای مسلمانان گناهکار.
باید بدانید که همانگونه که توصیف غلط توبه باعث تداوم برخی گناه در برخی افراد گردیده، توصیف ناقص شرایط توبه و توصیف غلط و ناقص از بخشندگی خداوند در مقابل گناهان نیز باعث گردیده تا بسیاری با تصور بخشش خدا به گناهان خود ادامه دهند و بنده فکر می کند دسته دوم بسیار بیشتر از دسته اول هستند. می توانید تحقیق کنید.
عذرخواهم از زبان تند انتقادی خود
با تشکر فراوان از زحمت شما
خدا خیررتان دهد.
خدا قوت

======================================================
نظر نویسنده (حجت):

با عرض سلام خدمت آقا سید وحید عزیز
از اینکه وقت شریف خود را به این موضوع مهم اختصاص دادید، بسیار سپاسگزارم.
از تأخیر خود پوزش می‌طلبم.
از نکات زیبایتان سپاسگزارم و با همه ی آن نکات موافقم و به آن ها معتقدم. علت آنکه در متن اصلی به این نکات اشاره نکرده بودم این بود که تمرکز موضوع بر روی بخشش در صورت توبه بود و نه بخشش در روز قیامت (برای کسی که توبه نکرده است)
البته درک می کنم که حضرتعالی به خاطر اینکه بحث بخشش به سبب توبه، ذهنیت غلطی نسبت به بحث بخشش در قیامت ایجاد نکند لازم دانسته بودید این دو بحث در کنار هم آید.
بنده هم به این لزوم معتقدم و مفتخرم خدمتتان عرض کنم که در لینکی که در آن پست به (اثبات اینکه با توبه هیچ گناهی نابخشودنی نیست) ارجاع داده بودم، چنین بیان شده بود:

مقدمه تنظیم کننده(حاجی کاظم): برخی تصور می کنند ممکن است به خاطر بزرگی گناهانشان، مورد بخشش خدای بزرگ قرار نگیرند. دلایل کافی داریم بر اینکه هیچ و هیچ گناهی وجود ندارد که نابخشودنی باشد. حتی در مورد حق الناس هم بلافاصله با توبه، گناه بخشیده می شود اما برای اینکه این بخشش باقی بماند، باید علاوه بر توبه، جبران کند. (مالی، آبرویی و …) بازهم  اگر توان و امکان هیچ گونه جبرانی نداشته باشد، برای آن شخص دعا کند و صدقه دهد، خداوند روز قیامت از طرف او جبران می کند. البته همیشه یادمان هست که به خاطر گناه حتی یک لحظه هم توبه را عقب نمی اندازیم. زیرا اولا شاید دیگر طبع و قلبمان حس توبه پیدا نکند و ثانیا هر لحظه ممکن است جرس فریاد بردارد که بربندید محمل ها و فرصت دنیایی ما تمام شود. و یادمان باشد که واگذار کردن حتی یک گناه کوچک هم به قیامتی که پنجاه ایستگاه برای بررسی وجود ما وجود دارد که متوسط توقف در هر کدام هزار سال است.  به نظر می رسد عاقلانه اندیشیدن، اجازه تاخیر توبه نمی دهد.

مشاهده می فرمایید که در این موضوع باهم هم عقیده هستیم و علت آنکه اینگونه بر بنده خرده گرفتید، آن بود که لینک مذکور را مشاهده نفرموده بودید. البته توضیحات حضرتعالی این اشتباه حقیر را روشن کرد که باید آن توضیحات را در متن اصلی می آوردم تا به فرمایش شما، این دو قسمت مکمل هم باشند.
راجع به تصویر استفاده شده در پست هم به نظرم می رسد که زیر سن بلوغ باشند و ظاهرا خداوند برای این سنین، کشش شهوانی قرار نداده است.

چه کنم که آقایان اینقدر زیبا مناجات نمی کنند وگرنه حتما در این مورد تجدید نظر می کردم. بازهم شرعا و عقلا اگر دلایلی مورد نظر حضرتعالی باشد استفاده می کنم.

فقط می ماند یک نکته: به نظر بنده، خداوند در قیامت هم بخشنده و مهربان است اما اینکه عذاب را از عده ای بر نمی دارد، به علت ذات سوزنده وجود انسان گناهکار است و نه اینکه خداوند نخواهد بنده خویش را ببخشاید. به فرمایش بزرگان، اگر جهنمی را به بهشت هم برند، مانند قطعه ای از آتش خواهد بود که در باغی سرسبز گذاشته باشند. نظر حقیر این است که بخشش خداوند را که بزرگ است، بزرگ بیان کنیم و آثار ویرانگر گناه را که ویرانگر است، با تامل و تفکر و استفاده از وحی، به تصویر کشیم. اینگونه انسان مهذب خواهد شد.

بازهم از تذکر به جای شما سپاسگزارم.
بسیار کمک بزرگی برای بنده بود.
آرزوی الهی شدن روزافزون برایتان دارم.
خدانگهدار

======================================================

نظر دوست عزیزمان «نسل چهارم»:

سایت http://40nasl.persianblog.ir

سلام. ممنون. عالی بود.
با آثار گناه چه کنیم؟ با توبه از بین می رود؟
مثلا آثاری که بر سرنوشتمان می گذارد؟
مثل گناهانی که در قبال والدین انجام داده ایم و می گویند آثاری در آینده دارد. اگر حلالمان کنند و توبه کنیم…؟

=========================
نظر نویسنده (حجت):

سلام بزرگوار

به نظر ما پشیمانی و توبه راه ها را باز می کند.

اما اگر بپذیریم که برخی آثار وضعی بوده و به هر حال باقی می ماند،
اولا نسبت به برطرف کردن آنها دیگر تکلیفی نداریم پس نسبت به آنها مواخذه نخواهیم شد و چیزی شبیه تاثیر وراثت بر انسان می شود که دست ما نیست و به تبع نسبت به آن تکلیفی نداریم.

دو نکته دیگر:
۱- خداوند جابر است و همان اثر را نیز می تواند به نحوی جبران کند.
۲- این مسپله راه را برای گناه باز نخواهد چون اگر گرایش تغییر یافته با گناه را نتوانیم اصلاح کنیم و توبه به معنای پشیمانی در عمق قلب راه نیابد، گرفتاری های اخروی زیادی برایمان خواهد داشت و به نظر می رسد به هیچ وجه به خطرش نمی ارزد.

موفق باشید.

======================================================

سوال یکی از دوستان:

سلام
صحبت ازتوبه است
یه سواله که خیلی وقته درگیرشم گفتم شاید شما بتونی کمکم کنی، من کار ندارم خدا چقدر می بخشه، با این طرف مطلب کار دارم که چرا بعد از شاید چند هزار بار توبه (بعد از هر گناه که میدانم گناه است) دوباره گناه می کنم، بعد از هر گناه تصمیم من این است که دیگر، و ابدا آن گناه را نکنم، ولی … تکرار میشه شده چهل روز هم یک گناه رو ترک کنم ولی مدت کوتاهی بعدش، نمیفهمم چی میشه که دومرتبه بر میگردم و حالا به جایی رسیدم که بعد از گناه که توبه می کنم و تصمیم میگیرم که آخرین بارم باشه و تاریخم میزنم ته دلم میدونم که حتما اگر چند روزی فقط چند روزی یا در مواردی چند ساعتی زنده باشم گناه تکرار می شود با توجه به تجربه ام می گویم
خسته شدم از تصمیم های تکراری و برعکس عمل کردن های تکراری، و مسخره کردن های خودم و خالق خودم
قبلا از پاسخ شما ممنونم
خدارا شاکرم که این تکنولوژی باعث شد یه جا جرات کنم حرفمو بزنم بدون اینکه از کسی خجالت بکشم جز خودش

======================================================

پاسخ نویسنده (حجت):

سلام دوست عزیزم

من آن قدر که می فهمم خدمتتان عرض می کنم:

آیت الله جوادی آملی حفظه الله ظاهرا فرموده بودند که اگر بارها و بارها گناه کنی و دوباره توبه نمایی، نشانه این است که از مبارزه با شیطان خسته نشده ای و این، نشانه خوبی است.

روایتی نمی فرماید اگر کسی گناه کند و بعدش توبه کند و دوباره گناه و توبه و … مثل کسی است که خدا را مسخره کرده است. برای ما درست ترجمه نکرده اند. روایت می فرماید کسی که استغفار می کند و در همانحال دارد گناه می کند یا بر گناه اقامت گزیده، مانند کسی است که خدا را مسخره کرده است:

قَالَ: ثُمَّ قَالَ: مَا مِنْ ذَنْبٍ‏ إِلَّا وَ لَهُ تَوْبَهٌ، وَ مَا مِنْ تَائِبٍ‏ إِلَّا وَ قَدْ تَسْلَمُ لَهُ تَوْبَتُهُ، مَا خَلَا السَّیِّئَ الْخُلُقِ، لَا یَکَادُ یَتُوبُ مِنْ ذَنْبٍ إِلَّا وَقَعَ فِی غَیْرِهِ أَشَرَّ مِنْهُ».)حمیرى، عبد الله بن جعفر، قرب الإسناد (ط – الحدیثه)، ص۴۵، مؤسسه آل البیت علیهم السلام – قم، چاپ: اول، ۱۴۱۳ ق.(

عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ النُّعْمَانِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ یُوسُفَ بْنِ أَبِی یَعْقُوبَ بَیَّاعِ الْأَرُزِّ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ‏ التَّائِبُ‏ مِنَ الذَّنْبِ‏ کَمَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ وَ الْمُقِیمُ عَلَى الذَّنْبِ وَ هُوَ مُسْتَغْفِرٌ مِنْهُ کَالْمُسْتَهْزِئِ.  (کلینى، محمد بن یعقوب بن اسحاق، الکافی (ط – الإسلامیه)، ج‏۲ ؛ ص۴۳۵، دار الکتب الإسلامیه – تهران، چاپ: چهارم، ۱۴۰۷ ق.)
بنابراین اصلا مایوس نشوید.

برخی اهل معنا می گویند که گاهی فریب های شیطان و گناه اگر با پشیمانی همراه باشد، باعث می شود دچار غرور نشویم و ضمنا بیشتر از خداوند کمک طلبیم وگرنه ممکن بود از غرور آسیب ببینیم و این است معنای تبدیل گناه به حسنه.

البته توصیه قرآن کریم این است که وقتی گناه کردیم، بدون لحظه ای فاصله، توبه کنیم. این آیه زیبا را ببینید:

وَ الَّذِینَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَهً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَکَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ لَمْ یُصِرُّوا عَلَى مَا فَعَلُوا وَ هُمْ یَعْلَمُونَ‌ و آنها که وقتی مرتکب عمل زشتی شوند، یا به خود ستم کنند، به یاد خدا می‌افتند؛ و برای گناهان خود، طلب آمرزش می‌کنند -و کیست جز خدا که گناهان را ببخشد؟- و بر گناه، اصرار نمی‌ورزند، با اینکه می‌دانند.  ﴿آل‏ عمران‏، ۱۳۵﴾

سعی کنیم اگر گرفتار گناه شدیم، حس فقر الی الله و اضطرار نسبت به حضرت حق ما بیشتر شود و خوف و رجا را همزمان داشته باشیم.

اگر لحظه ای تردید کردید که نکند گناهتان بخشیده نشود، یعنی رجاء شما کم است و حواستان به محبت خداوند کم است.

روی این آیه تامل کنید:
قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لاَ تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَهِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ‌ بگو: «ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‌اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است. ﴿الزمر، ۵۳﴾

یادتان باشد لاتقنطوا دستور خداوند است. اصلا حق نداریم ناامید شویم.

اگر گرفتار گناه شدیم، ذکر یونسیه را در طول روز زیاد بگوییم. بسیار موثر است:

لاَ إِلٰهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ‌

نمی دانم سن حضرتعالی چقدر است و مشکلتان دقیقا چیست. اگر بفرمایید، شاید بتوانم راهکارهای مشاوره ای هم در اختیارتان گذارم.

موفق و سربلند باشید.
خدانگهدارتان.
ابوالفضل
۱- ان الذین ءامنو ثم کفرو ثم ءامنو ثم کفرو ثم الزدادوا کفرا لم یکن الله لیغفر لهم ولا لیهدیهم سبیلا.
۲-آیه ۶ منافقون

آقا ابوالفضل!
آیه هایی که فرمودید،‌ یقینا در مواردی است که توبه نکنند و بی توبه از دنیا روند.

===================================

ارتباط با ما

لطفا دیدگاه های خود را در کامنت های مطلب قرار دهید اما اگر نیازی به ارتباط گرفتن داشتید، از لینک ذیل استفاده کنید.

توسط مدیر سایت

در دوران تحصیل دانشگاهی، 3 سال عضو شورای مرکزی تشکلی قرآنی-دانشجویی بودم. پس از اخذ مدرک کارشناسی در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه دولتی صنعت آب و برق، به خدمت سربازی مشغول شدم. در همین دوران بود که هنوز با سوالات اساسی زندگی ام دست و پنجه نرم می کردم. استادی را یافتم که چه زیبا سوالاتم را پاسخ هایی داد که بر دلم نشست و جانم را آرام کرد. حرف هایش مسیر زندگی ام را عوض کرد و مرا به مراکز مطالعاتی و پژوهشی دینی قم کشاند. از سال 87 تاکنون در این شهر عزیز مشغول مطالعه و تحقیق و تفکر هستم. گاهی نیز قلم می زنم. فعالیت تخصصی مهندسی ام به علت مشغولیت فراوان علمی و فرهنگی محدود شده است اما خدا را شکر می کنم که در سنگری دیگر در جستجوی حقیقت هستم. با خود عهد بسته ام که هیچ گاه نگذارم انصاف در مواضعم کم رنگ شود. خدا را شاهد می گیرم که بنا دارم به محض آنکه در موردی به این نتیجه رسیدم که اشتباه کرده ام و حق چیز دیگری است، لحظه ای تردید نکنم و از حقیقت نگذرم. با این عهد مطلب می نویسم. موفق باشید خدا نگهدارتان

95 دیدگاه

  1. اجرتون با خدا
    متاسفانه توی مدارس خیلی از معلم های مثلا دینی و قرآن طوری از خدا غول می ساختن واسمون که فکر میکردیم خدا دنبال بهونه هست که همه رو ببره جهنم.اگه دینمون رو همه جا و شفاف توضیح میدادن خییییییلی از مشکلات نسل ما از بین می رفت.

  2. سلام.ممنون میشم جواب بدید.
    من گوشوارمو گم کردم و چون دونفر به اون اتاق رفت و آمد داشتند بهشون شک کردم که گوشوارمو برداشتند.پیش یه نفر دیگه هم اینو گفتم که به ااین دونفر شک کردم.
    بعد گوشوارم پیداشد.میخوام حلالیت بطلبم.اما میترسم دشمنی ایجاد بشه .مخصوصا اینکه فامیل شوهرم هستند.تکلیف چیه?
    اینکه متوجه اشتباهم شدم کافیه یا باید بهشون بگم?

    1. سلام علیکم
      می گویند وقتی حلالیت طلبیدن شما فقط می تواند موجب بشود از شما ناراحت شوند و به شما بدبین شوند، لازم نیست به آنها بگویید و فقط اگر برایشان دعای خیر کنید کافی است.

  3. من پدری دارم ک اعتیاد دارد.اهل کارهم نیست.خیلی بداخلاق وبدبین وشکاک است.مادرم ۲۳سال است که با او زندگی میکند ودراین مدت نه نتها اوضاعش بهترنشده که بدتر هم شد.اهل کتک وفحاشی هم هست.هیچ زحمت وتلاشی هم برای زندگی نمیکشد.مادرم شاغل است ومخارج برعهده اوست.ازهمه بدتر جنگ اعصابی است که همیشه درخانه داریم.چندسال پیش مادرم برای طلاق اقدام کرد ولی نهایتا موفق به این کارنشد.دو برادر دارم.یکی دوم دبیرستان ویکی سال دوم برقه.خودم هم دانشگاه آزادپزشکی آوردم ولی به خاطر بی کفایتی پدرم نتوستم برم.علنا جلوی ما موادمخدر مصرف میکنه.به هیچ صراطی هم مستقیم نیست.حتی نماز وقرآنی هم که من ومادرم میخونیم مسخره میکنه گاهی.تاحالا من وبرادرم بارها به فکر کشتنش افتاده ایم.نمیدونم چیکارکنم.به خاطر جنگ اعصاب هایی که درست میکنه چندسالی هم هست دچارmsخفیف تو گردنم شدم.پدرم فوق العاده شلخته وبی نظم هم هست.جدیداکه باهاش بحث میکنم تهدیدم کرده نمیذارم ازدواج کنی چون برای دختر اجازه پدر لازمه.تاحالاهم هر خاستگاری داشتم ندیده رد کرده.خلاصه کمر مادرم داره زیربار این زندگی میشکنه ولی هیچ کس به دادمون نمیرسه .من اگه چنین پدریو بکشم خدا میبخشه؟؟؟؟؟؟؟!

    1. سلام خانم بزرگوار
      کشتن یک انسان هر که باشد، گناه بسیار بسیار سنگینی است. هرکس یک نفر را بکشد، گویا همه مردم را کشته است.(هرکه باشد) اما بازهم خدا هر گناهی را که از آن توبه کنیم، می بخشد ولی چند نکته هست که باعث می شود وقتی می خواهیم گناهی مرتکب بشویم، بخشیدن خدا موجب نشود گناه کنیم:
      ۱- گاهی برخی گناهان آن قدر روی انسان اثر بدی باقی می گذارد که تمایل آن شخص عوض شده و به راه توبه باز نمی گردد.
      ۲- همیشه باید این احتمال را بدهیم که بعد گناه، به نحوی مرگ فرا رسد و فرصت توبه پیدا نکنیم. و بدون توبه از دنیا رفتن، شاید گاه صدها سال عذاب در پی آرد.

      اما درباره مورد شما:
      واقعا نمی دانیم چگونه اظهار تاسف کنیم. چنین زندگی ای واقعا سخت است اما اطمینان داریم شما در همین سختی های بزرگ، چیزهایی آموخته اید که بیشتر آدم ها نیاموخته اند. باید در این دشواری بزرگ، بهترین راه ها را پیدا کنید. مشاورانی امین پیدا کنید و با آنان مشورت نمایید که چگونه با پدرتان رفتار کنید. مطمئن هستم راه هایی وجود دارد برای آنکه پدرتان که اول مریض و بعد بد است، در دست بگیرید و او را اندکی با خود همراه کنید. بسیاری از کسانی که به جایی رسیدند، به خاطر دشواری ها و شرایط سختشان، انتخاب ها و همت های بزرگی کردند و به جایی رسیدند.
      یک نکته دیگر اینکه برخی گناهان، اثر وضعی بر روح و روحیه و برکت زندگی می گذارد. کشتن از جمله این گناهان است.

      دو نکته حقوقی:
      ۱- می دانید اگر کسی حتی چنین پدری را به قتل رساند، از نظر قانون محکوم است و محاکمه می شود.
      ۲- اسلام، اجازه ازدواج را در صورتی که پدر صلاحیت نداشته باشد، به دست حاکم شرع می دهد. در مورد راه قانونی اثبات عدم صلاحیت پدرتان، مطالعه و مشورت کنید و بدون اینکه با او گفتگویی کنید و مطلعش نمایید، اگر روزی در تنگنا قرار گرفتید، شاید بتوانید از این راه اقدام و ازدواج کنید. البته باید راهکار اثبات قانونی اش را بشناسید.

  4. با سلام ترو خدا جواب منو بدید متنتون منو به زندگی امیدوار کرد من پسری ۲۲ ساله هستم من کلا ادم خیلی مذهبی افراطی نیستم ولی خیلی اعتقاد دارم خدا حق الناس رو نمیبخشه من از زندگیم بنا به دلایلی راضی نیستم ولی خدا رو شکر میکنم و هر شب به امید روزی که از دنیا میرم و تو بهشت دیگه این زندگیرو تحمل نمیکنم سرمو رو بالشت میزارم من مشکل وسواس فکری دارم ۲ ماه پیش شب خواب دیدم با چاقو به کمر یک مردی زدم و چهرشو که دیدم تازه فهمیدم قاتل شدم وحشت کردم و از خواب پریدم خودم میدانم فکرهایم خنده دار است اما من وسواس دارم که به کسی اسیب نزنم همش فکر میکنم خواب نبوده و واقعا کسی رو کشتم و خدا اون دنیا منو به جهنم میبره تو این مدت انقدر اضطراب داشتم که صورتم پر شده از جوش تورو خدا کمکم کنید اگر ندونم حق کی گردنمه چی کنم برم به نیت فکرم پول بدم به بچه های سرطانی یا صدقه بدم چی کنم که اروم شم همش حس میکنم من ادم کشتمو خدا منو نمیبخشه؟؟؟؟؟؟بازم میگم من وسواس فکری دارم از حق الناس میترسم خییییلی

    1. سلام آقا رضا عزیز
      اگر خدا را بشناسیم و نگذاریم تصور بسته بودن راه در وجودمان راه یابد، دچار وسواس های فکری درباره بهشت و جهنمی شدن نخواهیم شد. خواب قتل که قتل نیست. قاتل هم امکان توبه دارد و خدا می بخشد هر چند گناه بسیار بزرگی است. اما شما حق نداری به خاطر خوابی بد به خودت تهمت گناه و بدی بزنی به ویژه وقتی که مبتلا به وسواس فکری هستید.
      اگر کسی در اثر اشتباه موجب کشته شدن کسی شود، در صورتی که تلاش خود را برای اشتباه نکردن انجام داده، اصلا گناهی مرتکب نشده چون گناه فقط اختیاری و عمدی باید باشد. ضمن اینکه اگر آدم خوب زندگی کند، اشتباهاتش هم کم می شود و یکی از نکاتی که برای خوب و خداپسند زندگی کردن مهم است، کنار گذاشتن وسواس است. وسواس کردن شما مثل حال دونده ای است که در مسابقه به خاطر آنکه مربی اش به او می گوید مراقب باش زمین نخوری، ایستاده و از ترس حرکت نمی کند. لطفا زندگی کنید و در هر لحظه سعی کنید الهی زندگی کنید.
      اینکه ترس حق الناس دارید، بحث کرده ام که حق الناس هم با شرایطی قابل بخشش است. شما به خاطر ترس و احتمال در محضر خدا محکوم نخواهید شد. همین که نمی خواهید حق الناس کنید و اگر گردنتان بود حتما سعی می کردید جبران کنید، یعنی به حق الناس همت دارید و همین عالی است.
      بیشتر از این تردید کردن، تردید در عدل و لطف بیکران خداوند است. به خدا اطمینان و تکیه داشته باشید.

  5. سوره اعراف۵۶سوره ۱۶ خب این ایات از قطعی بودن بخشش توبه قبول کردن توبه گفته نشد خدا میگه هم ترس داشته باش هم امید

    1. وَ لاٰ تُفْسِدُوا فِی اَلْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاٰحِهٰا وَ اُدْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اَللّٰهِ قَرِیبٌ مِنَ اَلْمُحْسِنِینَ ﴿الأعراف‏، ۵۶﴾
      و در زمین پس از اصلاح آن [به وسیله رسالت پیامبران] فساد مکنید، و خدا را از روی بیم و امید بخوانید، که یقیناً رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است.

      دقیقا لزوم برابر بودن میزان خوف و رجا یک اصل است. اما این به دلیل تردید در پذیرش توبه نیست. خداوند به صراحت می فرماید … ان الله یغفر الذنوب جمیعا … یا روایت می فرماید کفی بالندم توبه: پشیمانی برای توبه کافی است. به نظر می رسد خوف همیشگی، از دوباره مبتلا شدن و پس رفت و .. است. توبه مرا پاک می کند اما برای درجه پیدا کردن و رشد کردن باید هیچ لحظه ای متوقف نشوم. اگر در پذیرش توبه مان شک کنیم، در گناهان بزرگ توبه کمتر میل به توبه پیدا می کنیم و حس می کنیم راه بسته است.
      توبه آغاز است. باید آغاز کرد اما نسبت به میزان رشد و اینکه برنگردیم به عقب، ترسان باشیم.

  6. با سلام می خواستم بپرسم تکلیف گناهان صغیره ای که ممکن است روزمره دچار آن بشیم(مثل ناسزا گفتن،دروغ های کوچک،یا تخلف از قوانین و…)چگونه است؟آیا آنها هم نیازمند توبه واقعیست یا با انجام عمل صالح جبران می شود؟

    1. سلام. توبه واقعی چیزی جز پشیمانی نیست. وقتی شما از گناه کوچک یا بزرگ پشیمان باشید، توبه است. ضمن اینکه برخی گناهانی که اصلا به چشم نمی آید، در پیشگاه خدا ممکن است به راحتی و با همان حسنات شما نادیده گرفته شود و حتی اگر فکرتان به توبه نمی رسیده است:
      اَلَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبٰائِرَ اَلْإِثْمِ وَ اَلْفَوٰاحِشَ إِلاَّ اَللَّمَمَ إِنَّ رَبَّکَ وٰاسِعُ اَلْمَغْفِرَهِ هُوَ أَعْلَمُ بِکُمْ إِذْ أَنْشَأَکُمْ مِنَ اَلْأَرْضِ وَ إِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّهٌ فِی بُطُونِ أُمَّهٰاتِکُمْ فَلاٰ تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اِتَّقىٰ ﴿النجم‏، ۳۲﴾
      کسانی که از گناهان بزرگ و زشت کاری ها جز لغزش های کوچک دوری می کنند [مورد آمرزش اند] یقیناً آمرزش پروردگارت گسترده و وسیع است. او به شما از هنگامی که شما را از زمین به وجود آورد و از هنگامی که در شکم مادرانتان جنین بودید، داناتر است؛ پس خودستایی نکنید. او به کسی که پرهیزکاری پیشه کرده است، آگاه تر است.

  7. ببخشید شما مشاوره حضوری دارید به عنوان روانشناس میخواستم حضورا مشکلمو باهاتون درمیون بزارم اگر مشاوره حضوری انجام میدید ممنون میشم بهم ادرس مطبتون رو بدید؟

  8. سلام البته ما توکشورمون یادگرفتیم بخشش خدا را برا خدودمون میخوایم جهنم برا باقیه طرف چهار رکعت نماز میخونه بهش میگیم خدا میبخشه میگه خدا این مانتویی را که موهاشون بیرون میبخشه میگم اره میگه نه خدا اینارانمیبخشه پس عدالت خداچی میشه من یه سوال دارم ازهمه این اقایون خیلی از این علما بابا عدالت خدا درموردشما چی میشه اگه خدا بخواد باعدالت باهمه ما برخورد کنه جز پیامبران امامان همه جهنم باید بریم بلاشک پس چرا بخشش خدارا براخودمون میخوایم جهنم خدارا براباقیه چرا برابخشش خدا بخیلیم بابا خدامن دوست داره همه رادوست داره متاسفانه امروز بخشش محبت به خاطریه سری علما ومردم پیدانمیشه خداشماراخیربده

  9. اگر حرفی زده بشه وطرف مقابل بد برداشت کنه و شخص در ان زمان متوجه برداشت بد طرفش نشود و وقتی از هم جدا شدن متوجه این موضوع شود ایا واجب است که به نزد ایشان برود و بگوید که اشتباه برداشت کرده است , یعنی ایا روشن کردن ایشان وظیفه ی گوینده است ؟

    1. سلام علیکم
      از برخی روایات و آیات بر می آید که لازم است طوری حرف بزنیم که راه برداشت نادرست بسته شود. شاید از همین بشود نتیجه گرفت که اگر ناخواسته برداشت بدی شد، گرچه گناهی مرتکب نشده ایم اما لازم است بر ما که قدم پیش بگذاریم و برای آن شخص توضیح دهیم.

  10. سلام
    در کانال های تلگرام شما وقتی مطلبی یا عکسی یا فیلمی را مشاهده میکنید، یک نفر به مشاهده کنندگان آن مطلب می افزایید. یکی از دوستان من اخیراً کانالی را مربوط به محتوای نامناسب مشاهده کرده که چند فیلم رابطه جنسی ایرانی هم در آن موجود بوده؛ بسیار پشیمان شده ازین که سهمی دارد در آبروریزی افراد ، توضیح بیشتر اینکه این فیلم های ایرانی توسط افرادی تصویر برداری شدند و بدون رضایت خانم ها پخش شده اند.
    این دوست بنده اکنون بسیار پشیمان است که با بالابردن بازدید این فیلم ها راه را برای آبرو ریزی این افراد هموار تر کرده است و بسیار نا امید است ازین که حق الناس برگردنش را چگونه جبران کند. اگر راهنمایی ای دراین باره به ذهن جنابعالی میرسید ممنون می شوم تا بفرمایید.
    خوب است دقت کنیم که گناهان اینچنینی ما شاید ناخواسته باعث آبروریزی افراد دیگر شوند…

    1. سلام برادر عزیز

      جدا از اهمیت سلامت جنسی برای جامعه، مسئله آبروی آدم ها هم مسئله ای بسیار مهم است. اینکه دقیقا چه راهی برای اینکه تا حدودی این خسارت جبران شود وجود دارد، خوب نمی دانم. فقط اینکه هر تلاشی به نظرشان می رسد باید انجام دهند.
      جلوگیری از انتشار بیشتر
      اعلام نادرست بودن انتشار تصاویر مستهجن و نیز تصاویر افراد (چه ایرانی و چه غیرایرانی)

      و بعد از آن اگر برای این افراد که آبرویشان رفته کاری نمی توانند کنند، تلاشی بزرگ بر علیه انتشار این نوع فایل ها راه اندازی کنند. برای مثال وبلاگی از مطالب احساسی و علمی درباره ضرر این کار ها و …
      البته اگر آن شخص را می شناسند و نیز طلب حلالیت از او فسادی ایجاد نمی کند به این معنی که مثلا احتمال آسیب دیدن خودش فراهم شود و … باید از او به طور سربسته حلالیت بطلبد اما به نظر بنده مفسده دارد و لازم به معرفی خود نیست.

      اما در مورد توبه، همان طور که گفتیم، پشیمان شدن و طلب بخشش از گناه، برای توبه و بخشش الهی کافی است و جبران، ادامه توبه و در جهت آن است.

      1. واقعا اگر جبران برای این شخص ممکن نباشد بازهم گناه قابل بخشش است؟ چطور می شود امید را به این شخص برگرداند؟ چون بسیار نا امید شده و افق های پیش روی او تیره و تار شده

        1. بله. واقعا خدا می بخشد. دلیل اصلی اش این است که خدا ما را به این جهان نیاورده که فقط دنیایمان را بسازیم. این دنیا تنها زمینه ساز رشد ما بوده است. در این آیات دقت کنید:
          وَ إِذْ قٰالَ رَبُّکَ لِلْمَلاٰئِکَهِ إِنِّی جٰاعِلٌ فِی اَلْأَرْضِ خَلِیفَهً قٰالُوا أَ تَجْعَلُ فِیهٰا مَنْ یُفْسِدُ فِیهٰا وَ یَسْفِکُ اَلدِّمٰاءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِکَ وَ نُقَدِّسُ لَکَ قٰالَ إِنِّی أَعْلَمُ مٰا لاٰ تَعْلَمُونَ ﴿البقره، ۳۰﴾
          و آن زمان را یاد آر که پروردگارت به فرشتگان گفت: به یقین جانشینی در زمین قرار می دهم. گفتند: آیا موجودی را در زمین قرار می دهی که در آن به فساد و تباهی برخیزد و به ناحق خون ریزی کند و حال آن که ما تو را همواره با ستایشت تسبیح می گوییم و تقدیس می کنیم. [پروردگار] فرمود: من [از این جانشین و قرار گرفتنش در زمین اسراری] می دانم که شما نمی دانید.

          ملائکه هم گویا سوال شما را پرسیده بودند که چه انسانی است که فساد می کند و به قول ما برای دیگران مشکلات جدی ایجاد می کند …

          ایمن بودن دنیا خوب است و باید تلاش کنیم اما ساخته شدن همه ما هدف بوده است و این کسرها در آخرت جبران می شود. اگر می خواهید این را بهتر درک کنید و یا به ایشان بگویید بیشتر درک کنند، مطلب ما درباره هدف زندگی را ببینید:
          https://mighatemehr.ir/fa/?cat=1018

  11. سلام
    من در دهه ی سوم تیر ماه کنکور دارم ماه رمضان در دهه دوم تیر ماه تمام میشود و در این ماه مطالعه برایم سخت است و ترس از این دارم دچار ضعف شوم ایا میتوانم تمام ماه را در روز های دگر قضا کنم این دلیل معتبریست؟

    1. سلام بزرگوار

      امیدوارم بتوانید به خوبی کنکور خود را پشت سر گذاشته و موفق باشید. اما درباره سوالتان:
      خیر. از نظر شرعی این مورد که گفتید، مجوز کافی نیست. اما چند نکته خدمتتان عرض کنم:
      ۱- ماه رمضان با رعایت نکاتی در زمینه زمان و میزان تغذیه و اینکه چه بخورید، می توانید جلوی ضعف را بگیرید.
      ۲- مقید بودن به ماه رمضان می تواند مطالعه سحر را به شما ارزانی کند هرچند باید زمان استراحت بعد از ظهر را در برنامه قرار دهید. البته برنامه ریزی با توجه به روحیات و عادت ها باید انجام شود.
      ۳- به نظر بنده اگر برای ماه رمضان خوب برنامه ریزی کنید، حتما می توانید به درس هم به خوبی و حتی بهتر از قبل برسید اما اگر بازهم نظرتان این بود که نمی توانید،‌ اگر برایتان ممکن است،‌ از راه فرار شرعی که خود خدای مهربان اجازه داده استفاده کنید. البته ببینید برایتان مقدور است یا خیر. راهش این است: بین اذان صبح تا اذان ظهر فقط می توانید ۲۵ کیلومتر از محدوده قانونی شهر خارج شوید و وقتی به این میزان خارج شدید (و نه قبل از رسیدن به ۲۵ کیلومتری) کمی آب بخورید. بعد بلافاصله می توانید به شهر برگردید. در این صورت روزه شما به طور مجاز باطل می شود و فقط بعدا باید یک روزه (و نه ۶۰ روزه) به جای آن بگیرید.

  12. سلام
    مطلب بسیار زیبا بود و انگیزه بخش ، مثل لحظه ی طلوع خورشید روشنایی دوباره و دوباره ودوباره رو هدیه میده (ایات زمر رو خیلی دوست داشتم )
    ولی اون قسمتی که گفته بودید ادای روزه های نگرفته شده بعد از مرگ با واسطه یا جوابی که به سوالم دادید فرار شرعی هر روز ۲۵کیلومتر ازعمد دور شوم و بعد برگردم اینها چه مزایایی دارد . مگر این نیست که روزه برای بدن مفید است ؟چه لزومی دارد بعد از مرگ یک نفر دگر این را بخرد و ادا کند . دلیل علمی این ها چیست ؟ و میشه بگید چرا گناهان بزرگی همچون زنا با توبه بخشیده میشود و از مجازات تبرئه ولی یک روز روزه نگرفتن بعد از توبه شصت روز کفاره دارد ؟

    1. در مورد بخش اول فرمایش شما که چرا باید از شهر دور شوم و برگردم و چه فایده ای دارد، باید مطلب در این مورد برایتان آماده کنم. بازهم طلب شما. اما درباره خریدن نماز و روزه و اینکه چرازنا کفاره ندارد اما روزه دارد، این مطلب را ببینید:
      https://mighatemehr.ir/fa/?p=2938

  13. میگن خیلی از صفات خدا تو وجود انسان هست, یعنی هم بخشش هم خشم هم خوشحالی هم ناراحتی, هر کسی به بخشش خدا شک داره بره سوره یوسف رو کامل بخونه و ببینه با این همه ظلمی که به یوسف شد حضرت یوسف همه عاملین ظلم به خودش رو بخشید, این بخشش حضرت یوسف یه سر سوزن از بخشش خدا نیست,اگه ما بفهمیم خدا چقدر بخشندست خودمون خجالت میکشیم گناه کنیم, من خودم خیلی گناه کردم ولی یه جرقه باعث شد به خودم بیام, به بزرگی خدا قسم اون جرقه فقط این بود که فهمیدم خدا چقدر بخشنده هست, بسم الله رحمن رحیم

    1. بله. همین طور است. آفرین که در این موضوع دقت دارید. امیدوارم بتوانید در مسیر رشد به سوی حضرت حق به خوبی حرکت کنید. سعید کنید درباره هدف زندگی و اینکه آخرش باید به کجا برسیم و چرا خدا بهشت و جهنم را قرار داده است هم مطالعه و تحقیق خوبی داشته باشید. این مطالب هدف زندگیمان را در این زمینه خدمتتان پیشنهاد می کنم.

  14. با سلام در صورتی که نمیدانیم حق الناس مادی یا معنوی بر گردن داریم و بنا به دلایل مختلف شک در اینکه چیزی بر گردنمان باشد یعنی واقعا شک و سردرگمی به فرض حق واقعا بزرگی باشد ولی نه صاحبش را میشناسیم نه اطمینان از بر گردن داشتن ان حق داریم چه باید کنیم که در طول زندگی همش به این فکر نکنیم نکنه در اخرت این شک من حقیقت داشته باشد حتی ۱% واقعا وحشت اور است و انسان رو نا امید از تلاش میکنه این فکرای وسواس گونه واقعا ممنون میشم اگر پاسخ کاملی به من بدهید

    1. سلام دوست عزیز
      یک قاعده کلی را در نظر داشته باشید و آن اینکه احکام خدای بزرگ برای رشد و حرکت بیشتر است و اگر جایی وسواسی در مورد احکام الهی داشتید که دیدید مانع راه شما شده و نه انگیزه حرکت، بدانید دارید جایی را اشتباه می کنید.
      شما درست می گویید. اگر خدا جابر نبود، همین وحشت ها معنا داشت اما وقتی نمی توانیم چیزی را جبران کنیم (حتی با صدقه دادن) قطعا خداوند چشم پوش است و به جای ما حق ضایع شده دیگران راجبران می کند. مهم این است که شما نقش خود در هستی را درست ایفا کنید.
      قدم های خود را درست بردارید؛ خدا پشتیبان شماست.

  15. باعرض سلام ممنون از مطالب که گذاشتید خدا چقدربندگانش رادوست دارد من یه سوالی داشتم چرا خداوند هفتادمرتبه ازمادربه بندگانش مهربان توقران میخوندم چرا براقوم لوط حضرت ابراهیم ع شفاعت قوم لوط کردن پدیرفته نشد خداوند درادامه میفرمایند حضرت ابراهیم مهربان بردبار دلسوز بودمگه خداوند دلسوز مهربانتر بندگانش نیست حتی بیشترازپیامبرانش چرا شفاعت حضرت ابراهیم قبول نشد؟

  16. باعرض سلام. مطالب خیلی مفید بود.
    به راستی که خدا آمرزنده ی مهربان است.
    ببخشید اگه بخوام سوالی بپرسم میتونم ادرس ایمیلتون را داشته باشم که سوالم را ایمیل کنم براتون؟

  17. سلام علیکم
    اگر به کسی تهمتی زده باشیم که دراینصورت لازم است تهمت را به گوش هر کسی رسیده است، تکذیب کنیم

    حال سوال اینست که از طرفی اگر بخواهیم تهمت را پیش تک تک افرادی که تهمت به گوششان رسیده تکذیب کنیم، عسر وحرج دارد برایمان
    و از طرفی اگر بخاطر عسروحرج، نخواهیم تهمت را تکذیب کنیم، موجب ضرر آبرویی برای آن شخص میشود
    حال باید چه کرد؟ کدامیک مقدم است؟ آیا بخاطر مشقت شدیدی که برایمان دارد وظیفه ای نداریم
    یا بدلیل اینکه ضرر آبرویی به شخص مقابل وارد میشود، واجب است ولو با عسر و مشقت شدید، پیش تک تک آن افراد تهمت را تکذیب کنیم؟

    بعبارت دیگر چون خودمان ابتداءا با سوء اختیار اقدام به تهمت کرده ایم، حال بعدا اگر در موردی خاص برای احیاء آبرو و تکذیب تهمت و طلب حلالیت به عسر و حرج دچار شویم آیا وظیفه ساقط است (فرض اینست حلالیت و احیاء آبرو، مفسده ندارد بلکه فقط بدلایلی عسر وحرج دارد)

    از لحاظ علم اصول، تعارض لا حرج با لاضرر پیش می آید که اکثرا میگویند لاحرج مقدم نیست و حکومت بر لاضرر ندارد. و هردوتعارض و تساقط میکنند
    حال وظیفه ما چیست که گرفتار این مساله شده ایم؟ باید اینقدر به ما فشار بیاید و برویم تک تک افراد را پیدا کنیم و تکذیب تهمت کنیم؟ مرجع بنده هم فتوا به وجوب حلالیت طلبی دارند.

  18. سلام علیکم
    اگر به کسی تهمتی زده باشیم که دراینصورت لازم است تهمت را به گوش هر کسی رسیده است، تکذیب کنیم

    حال سوال اینست که از طرفی اگر بخواهیم تهمت را پیش تک تک افرادی که تهمت به گوششان رسیده تکذیب کنیم، عسر وحرج دارد برایمان
    و از طرفی اگر بخاطر عسروحرج، نخواهیم تهمت را تکذیب کنیم، موجب ضرر آبرویی برای آن شخص میشود
    حال باید چه کرد؟ کدامیک مقدم است؟ آیا بخاطر مشقت شدیدی که برایمان دارد وظیفه ای نداریم
    یا بدلیل اینکه ضرر آبرویی به شخص مقابل وارد میشود، واجب است ولو با عسر و مشقت شدید، پیش تک تک آن افراد تهمت را تکذیب کنیم؟

    بعبارت دیگر چون خودمان ابتداءا با سوء اختیار اقدام به تهمت کرده ایم، حال بعدا اگر در موردی خاص برای احیاء آبرو و تکذیب تهمت و طلب حلالیت به عسر و حرج دچار شویم آیا وظیفه ساقط است (فرض اینست حلالیت و احیاء آبرو، مفسده ندارد بلکه فقط بدلایلی عسر وحرج دارد)

    از لحاظ علم اصول، تعارض لا حرج با لاضرر پیش می آید که اکثرا میگویند لاحرج مقدم نیست و حکومت بر لاضرر ندارد. و هردوتعارض و تساقط میکنند
    حال وظیفه ما چیست که گرفتار این مساله شده ایم؟ باید اینقدر به ما فشار بیاید و برویم تک تک افراد را پیدا کنیم و تکذیب تهمت کنیم؟ مرجع بنده هم فتوا به وجوب حلالیت طلبی دارند.
    در ادامه سوالم عرض میکنم که من هشت ماه است فکرم درگیر این مشکل است و از درس و زندگی بازماندم.
    چون تا قبل از این میگفتم تا حدی که در وسعم هست، حق الناس ها را جبران میکنم
    ولی الان با توجه به تعارضی که گفتم، ظاهرا نتیجه بحث اصولی اش این بشود که در اینجا چون باسوء اختیار بوده، مجبورم بیش از وسع خود، یعنی حتی با تحمل مشقت شدید، احیاء آبرو و طلب حلالیت کنم. ولی چنین عسروحرجی روحیه ام را داغون کرده.
    میگن وسع، مادون طاقت است. حکم اولیه اینست که ما بیش از وسع تکلیف نداریم و اگر به عسروحرج برسد تکلیفی نداریم.
    ولی در محل بحث که تعارض با ضرر آبرویی است، حتی اگر به عسروحرج هم برسد، ولی مادامی که عقلا طاقت داریم، باید آن را انجام دهیم ولی وسع عرفی نداریم ولی میشود با تحمل مشقت زیاد بریم یکی یکی افراد رو پیدا کنیم.
    وظیفه من چیه؟ کمکم کنید. روحیه ام داغون شده.

    1. شکر خدا خودتان فاضل هستید اما نکاتی که به نظر حقیر رسید به شرح ذیل است:

      ۱- بگذارید از قواعد بیرون بیاییم. احکام فقهی قرار نیست ما را از <حرکت> بازدارد. اگر برایتان جبران کردن موجب اختلال در حرکت معنوی می شود، با عسر و حرج آن و …، هر چقدر از دستتان بدون دشواری بر آمده انجام دهید و بقیه را به خدا واگذار کنید. البته اگر می توانید با کمی دشواری جبرانش کنید، خب بسم الله. به جای درگیری فکری، چند روز برای جبران وقت بگذارید. اولویت های عقلی مستند به شرع، برای خداوند مهم است. یکی از اولویت های اساسی را همه ما رشد روحی می فهمیم. اگر حرکت شما را مسئله ای بگیرد و روز و شب شما را به جای دقت همه جانبه در اخلاق به خودش مشغول کند، چه جای توقف است؟

      ۲- از نظر قواعد، اگر عسر و حرج به نحوی باشد که با توجه به شرایط روحی و جسمی شما به مرز معذر بودن برایتان نزدیک شود، از ذیل عنوان عسر و حرج ممکن است به ذیل عنوان ما لا یطاق وارد شود. دشواری ای که شما با این آب و تاب می گویید شاید چنین است.

      ۳- اگر دقیقا استفتا کردید، نماینده محترم مرجع منظورتان را دقیق فهمیدند، حتما به آن عمل کنید اما به نظرم می رسد تلقی شما از نظر مرجع محترمتان، دقیق نباشد چون شاید در تشخیص حرجی یا ما لا یطاق بودن اشتباه کرده باشید.

      ۴- حدس بنده این است که شما دچار وسواس فکری شده اید. اگر نشانه های آن را دارید، بر اساس نهی های صریح روایات مربوط به وسواس، مورد را نادیده گرفته و به شرایط روحی صحیح و بدون وسواس برگردید.

      امیدوارم درست تشخیص داده باشم.

  19. سلام
    خیلی ممنون بابت مطلب امیدوار کنندتون?
    ی سوالی داشتم ممنون میشم جوابم بدین
    من بعد سالها تلاش موفق به کسب بورس تحصیلی شدم در اروپا شدم در رشته پزشکی و بعد سالها دارم نتیجه سختی هام میبینم اما الان مشکلی که برام پیش اومده اینه که همه دنیا به خاطر داعش نسبت به مسلمون ها بدبین شدن و با مسلمون ها رفتار خوبی ندارند و حتی بهشون آسیب میزنن و من هم مجبورم الان برم آیا اونجا میتونم اگه شرایط برای حفظ حجابم خطرناک بود روسری از سرم بردارم؟!!من تا امروز همیشه سر وقت نماز خوندم حجابمم همیشه رعایت کردم اصلا هم اهل خودنمایی نیستم و از این فرصت تحصیلی هم نمیتونم بگذرم
    نظر شما چیه؟!!

    1. خدا رو شکر.
      در مورد سوالی که پرسیده بودید، اظهار نظر نهایی نمی کنم فقط چند اصل که مورد نظرم است عرض می کنم:

      ۱- اینکه چطور باید عمل کنیم را با اینکه حالا اگر درست عمل نکردیم چه می شود باید جدا کنیم. مطلبی که در مورد بخشش خداوند نوشته بودیم، در مورد این بود که اگر اشتباه عمل کردیم چه می شود. وگرنه درست درست است و غلط غلط.

      ۲- در مورد اینکه تحت شرایط اضطرار نسبی شما آیا از نظر فقهی می توان بدون روسری دانشگاه خارجی رفت یا نه، باید از مرجع خودتان بپرسید. شاید مثلا برای جایی که کشور یا جامعه مسلمانان نیاز خیلی ضروری به تخصصی داشته باشند و شما قرار باشد آن را با بی روسری رفتن کسب کنید، ممکن است فهم مرجع فقیهی از اسلام این باشد که اشکالی ندارد. شاید مثلا آیت الله مکارم این موارد را اجازه دهند اما باید پرسیده شود.

      ۳- یک جنبه دیگر هم در کنار جنبه فقهی وجود دارد و آن جنبه اخلاقی-عرفانی مسئله است. توجه داشته باشید که هدف زندگی شما چیست؟ واقعا فقط مدرک در این هدف نقش اساسی را برای منزلت اجتماعی و … شما ایفا می کند؟ اگر به خاطر علاقه شما به درس، از سوی عده ای از مسلمانان به عنوان خانمی که در کشوری دیگر روسری اش را بر می دارد شناخته شوید، برایتان چقدر قابل تحمل است؟ (سوره احزاب آیه ۵۹ شناخته شدن به حجاب داشتن را مهم می داند.) یا اینکه در نزد خودتان به عنوان کسی که مدت ها بدون روسری در جمعی از نامحرمان حاضر است خودتان و فضای ذهنیتان را بشناسید، در شما اثر منفی ندارد؟ (این مطلب را ببینید) این ها برای شما مهم باشد. این بررسی ها، جدا از دیدگاه فقه مهم است.

      ۴- اگر در موردی در زندگی به این نتیجه رسیدید که فلان راه درست است، اگر سعی خود را به کار ببندید که به آن عمل کنید، باور ما این است که خدای بزرگ، آرامش و برکت را برای شما مهیا می کند و هرچقدر تصمیمتان بزرگ تر، تحول بزرگ تر است. (البته باید در مسائل دیگر هم تاحدودی خوب باشیم)

      خلاصه اینکه همه جانبه به موضوع نگاه کنید و تصمیم بگیرید. همین قدر فعلا به نظرم رسید.

  20. سلام.سوالی داشتم که اگه پاسخش رو برام بدین خیلی راحت میشم . بنده یکی دوسالی میشه که قلبا به اسلام ایمان آوردم و طبق احکام اسلام خودم رو اصلاح کردم و خیلی از گناه های بزرگی که دامن گیرم بودن رو ترک کردم.واز اول امسال رو مسایل کوچک تر هم خیلی حساس شدم به طوری که اگه انجامشان ندم راحت نمیشم.یکی از این مسایل ترک کردن دست دادن با نامحرم های فامیل مثل زن عمو و دختر عمو و…هستش که از وقتی که تصمیم گرفتم این کار رو کنم زندگیم پر از اضطراب شده به طوری که احساس میکنم روابطم با فامیل سردتر شده چون برای این که با اون افرادی که نباید باهاشون دست بدم مواجه نشم به خونشون نمیرم و حتی خیلی موقع سعی میکنم وقتی به خونه مون هم میان من حضور نداشته باشم.برام خیلی سخته چون از بچه گی باهاشون دست دادم.و الان نمیتونم یهو بگم من دست نمیدم.احساس میکنم دارم افسرده میشم.به هر جا هم دست زدم تا راهی پیدا کنم که بتونم طبق اون با افراد مذکور دست بدم ولی همیشه به بن بست خوردم.خواهش میکنم یه راهی به بنده نشون بدین.

    1. سلام علیکم
      راهکارهایی برای عمل به دین در کنار روابط خوب و صمیمانه با کسانی که نظر مخالفی با ما دارند داشته باشیم. ایمیلی برایتان فرستادم که شماره ای معرفی شده و خوب است با آن تماس بگیرید و گفتگو شود.

  21. سلام
    اگر پسری به بهانه ازدواج عکس از اندام جنسی بدن دختر گرفته باشه بعد اون دختر متوجه اشتباهش شده و توبه کرده به اون پسر هم گفته عکسامو پاک کن اما مطمئن نیست اون شخص این کارو کرده باشه الان هم اون شخص متواری شده و اصلا بهش دسترسی نداره آیا با توبه گناه این دخترخانم پاک میشه اگر اون پسر عکسا رو پاک نکرده باشه و بهش نگاه کنه گناهش متوجه چه کسی هست؟

    1. سلام علیکم
      پشیمانی از گناه برای توبه کافی است. مطمئن باشید. اما جبران هم ادامه پشیمانی است البته جبران در حد وسع کافی است. شما در حد وسع برای جبرانش تلاش کردید و همین نزد خداوند کافی است. خدا خیلی مهربان است. مطمئن باشید. به دنبال طی مراحل بالاتر کمال بروید. اینجا گیری ندارید.

  22. با سلام خدمت استاد
    من دختری هستم که من انتخاب کرده بودن و خودشان به روضه امام حسین برده بودن بعدش به خدا نزدیک شده بودم و منظورم پیدا.کردن گرایش زیبایی بود ولی بعد سر امتحان الهی فریب خوردم و ۱ ثانیه به نامحرم نگاه کردم و مطمنم که شرک و کفر و صدای غضب الهی شنیدم و دچار حالت شهوی در روحم شدم دائما تکرار میشود و اون اقایی که نگاه کردم انگار چسبیده به روحم حالا منی که میخوام توبه کنم دوستم میگوید تو نمیتونی توبه کنی چون درک و فهم نداری و دیگر قلبم نمیشکند حالا چطور توبه کنم چون برام توبه کردن خیلی مهم

    1. سلام علیکم
      در مورد اینکه حس می کنید حال و هوای فعلی شما و عملکردتان به تناسب قول هایی که در روضه داده اید نیست، این مطلب را ببینید که دقیقا برای چنین موضوعی نوشته ایم:
      https://mighatemehr.ir/fa/?p=3139
      اما در مورد اینکه حس می کنید نگاهی که آن آقا انداخته بوده اید و الان در ذهن شما یادآوری و تکرار می شود، چند نکته زیر را در نظر بگیرید:
      ۱- آن دوست کاملا اشتباه گفته است و شما هیچ مانعی برای توبه ندارید.
      ۲- اگر شما به اندازه عادی برای آنکه یادآوری چهره نامحرم نکنید تلاش کرده اید و بازهم به ذهنتان می آید، این یادآوری در اختیار شما نیست و شما نه تنها وظیفه و گناهی در این مورد ندارید، بلکه بهتر است به جای کلنجار رفتن بی اعتنا باشید.
      ۳- اینکه قلبتان نمی شکند، دلیل نمی شود که نتوانید توبه کنید و یا توبه تان قبول نباشد. خدا بخشنده است. پشیمانی کافی است.
      ۴- حدس می زنم شما کمی دچار وسواس فکری شده اید. این را از روی آنکه گفتید آن تصویر برایتان مدام تکرار می شود حدس می زنم. این موضوع را پیگیری کنید که اگر چنین حالتی برایتان پیش آمده، توصیه های ویژه رفع وسواس فکری را دریافت کنید.

  23. خیلی آروم شدم وقتی مطالبتون رو خوندم. من بسیار گناه کار بودم وبرای جبران و توبه از چند روز پیش شروع به حفظ قرآن کردم. من ذات خوبی داشتم اما گناه منو خراب کرد. ایمان دارم خدا منو می بخشه پس توکلت علی الله امیدوارم خدا منو بخشیده باشه.
    ممنونم از مطالب آرام بخشتون

  24. با سلام و درود.
    من دختری هستم که چند نفر از همکلاسیهایم به من تهمت زدند و من هم از خودم دفاع نکردم و بسیار حیله گر بودند طوری که رفتارهای مرا پیشبینی میکردند و علیه ام استفاده میکردند واقعا وقتی میفهمیدم چیا پشت سرم میگن بهت زده میشدم،حالا که دانشگاه تموم شده از اینکه جوابشونو ندادم احساس گناه شدیدی میکنم.حتی دوست صمیمی ام هم با من دورویی میکرد و من هرروز کاراشون یادم میوفته و نمیتونم ببخشمشون چون حتی روز آخر هم از کارشون پشیمون نبودن و من با هیچکس دوست نبودم ولی خیلیا رو بهم نسبت میدادن.
    دوس دارم ببخشمشون تا راحت بشم ولی نمیتونم،به نظر شما من چیکار کنم؟
    البته این دل شکستناشون خیلی هم بد نشد برام .وقتی فهمیدم که دیگه با اینهمه حرفی که پشت سرم هست پسری که دوسش داشتم هیچوقت به خواستگاریم نمیاد،خیلی به خدا نزدیکتر شدم و سعی میکنم همه ی گناهامو جبران کنم تا به خدا نزدیک بشم و حس خوش پاکی عمیق رو تجربه کنم.
    خدایا کمکم کن.

    1. به نظر می رسد ما وقتی دیگران را نمی بخشیم، علت اصلی اش این است که دوست داریم اتفاقی برایشان بیفتد که بفهمند که چقدر کار بدی کرده اند. اگر واقعا بفهمند که دقیقا چقدر شما را اذیت کرده اند و پشیمان شوند، آن وقت حاضر نیستید آنان را ببخشید؟ آن وقت دلتان راضی نمی شود؟
      مسئله این است که خدا یک روز همه را درمورد بلاهایی که سر دیگران آورده اند متوجه می کند. نه فقط با عذاب. گاه با معطلی های روز قیامت و یه جورایی جلسه توجیهی.
      حالا مسئله این است که اگر شما ببخشید و فقط از خدا آدم شدنشان را بخواهید، هم خودتان به آرامش رسیده اید و هم آنان بالاخره خواهند فهمید:

      فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَ قُلْ سَلامٌ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ

      بنابراین از آنان روی بگردان و با خوبی سخن بگو، پس روزی خواهند دانست (چه کرده اند)

  25. سوال ۱ : سلام وعلیکم و رحمتالله وبرکاته
    خانم عروسی شده هستم و یک پسر ۲ ساله دارم ۳ سال از عروسی من شده قبل ازینکه عروسی کنم با شوهرم آنا شدم موصوع عاشقی و دوستی اینها نبود فقد سلام و علیک بود نمیدانستم که در آینده شوهرم میشه و با او عروسی میکنم گناه را انجام دادم که خیلی پشیمان هستم قلبم درد میکشه با عشق خدا نزدیک ترم میکنه درهای که آزارم میده من قبل از ازدواج برایش چند دروغ گفته بودم مثل اینکه پدرم روس است بعدا مسلمان شده فارسی نمیدانم اما یاد میگیرم چندبار آلمان رفتم با وجودیکه خانه بودم توسط دوستانم به تیلفونش جواب داده میگفتم که آلمان هستم امثال این دروغ ها اما نمیدانستم که شوهرم میشه از روزیکه ازدواج کردیم تا حال درد میکشم از دروغ خیلی نفرت داره شوهر میترسم اکر بفهمه طلاقم میکنه اما با این دروغ از دست که توبه میکنم به خدایم نزدیکتر شده میروم میترسم روزی افشا نشود چی کنم خداوند کمکم کند چی کنم بسیار رنج میکشم میترسم روزی روی سیاه و بی آبرو نشم خدایا یا الله مدد یا الله تو بی نیازی لطفا بی آبرو نسازیم تو عالم غیبی نمیدانستم که شوهرم میشه شرمسارتم خجالتم مرا نزد بنده هایت بخصوص شوهرم و خانواده اش شرمسار نسازی بمیرم برات یا الله عشقم داره قلبم میسوزه خدایااااااااااا تو دانا و شنوای کمکم کن لطف نموده راهنمایم نمایید میترسم روزی از دهنی کسی نشنود که همه دروغ بوده چی کار کنم خدایا جزتو راهی ندارم توکلم برتو تو خلقم نمودی تو هدایتم کن تو از شرمساری در امانم دار فدای تو میشم خدایایییییییییم هزاران سال عمرم بده تا در فراقت بنالم در آرزوی دیدارت جان بدم در رگ رگم عشقت بپاش در آتش عشقت بسوزم معشوق زیبایم الله بی نیازم دهنم کج میشه اما دلم از فریاد خدایم بس نمیشه یا الله کمکم کن من ایمان کامل دارم تو عالمی علم غیبی اگر اندکی میدانستم شوهرم میشه در آینده هرگز این بد را نمیکزدم خدایا خجالتم خجالتم خجالتم شرمسارتم ببخشم ببخشم لطفا برادران خوبم راهنمایم کنید شوهرم را خیلی دوست دارم خیلی برام صادق است در مقابل صداقتش از دورغهای قبلی خود میشرمم عذاب وجدان داره گلو مرا خفه میسازد با این درد خواهم مرد قسم به خدای عالم خواهم مرد
    یه زن نادان که تحصیلاتش مافوق لیسانس است اما با کول شیطان آینده خودرا لکه دار ساخته میترسم خدایییییییییییییییییییییییییییییییییییییییم یا خدااااااااایااااااااااا لطفا

    ممنون تانم فدای خالق جان و ایمانم میشوم به وجود خودش قسم است خیلی دوستش دارم و خیلی هم میترسم وقتی نامش به زبانم میارم از ترس سرم گیچ میرود و بدنم میلرزه و موهای بدنم بلند میشه از آتش دوزخش میترسم از تاریکی قبر وتنها به زیری خاک رفتن میترسم آنجا چی گونه تحمل کنم چی چاره کنم میگویند که بعد ازمرگ حوران بهشتی شوهرم را به خود میگیرند جلوه میکنند خیلی هم زیبا هستند پس من چی من که او را خیلی دوست دارم و به خاطر دروغهایم که وجدانم داره عذابی سخت و تحمل میکنه که استرس حتی زیبایم را داره کم کم خراب میکنه تمامی زندگی مو فدای اون میکنم همه مال و دارایم را خرج آرزوهای اون میکنم هرچیزی که آرزو میکند به خدای عالم دعا تزرع میکنم خداوند منان اون را برامون میرسانه حتی اگر باورم هم نشود که چگونه به دست خواهد آوردیم این آرزوی بزرگ را خدایم من او را به حوران بهشتی نمیدهم شوهرم را نه در دنیا و نه در آخرت از من نگیرد اگر میشود کمی معلومات درین مورد برایم بگویید دلم هر روز درد میکند که اگر حوران بهشتی شوهرم را در آن دنیا بگیرند و با آنهمه زیبای جلوه کنند وشوهرم به طرف آنها برود من چی خواهد خدایم قربانت شوم لطفا اورا در هیچ جای چی در دنیایت و چی در آخرتت از من حتی به یک ثانیه دور نکنی قربانت شوم خدای عزوجل یا ستارالعیوب یا بی نیاز و بی انتهاقربان تو خدای عشقم میشوم کمکم کنید لطفا دارم از اشک میمیرم قربان تان کمی برایم در مورد روشنی بدارید دارم مثل آتش میسوزم تمامی سوالاتم را برایم روشن بسازد مبادا در دلم سنگ مثل کوه شده از راه حق منصرفم نکند لطفا برادری خوبم قربان تان میشم یا الله کمکم کن فدایت میشوم یا الله

    1. سلام خانم بزرگوار

      ۱- توبه ما حتما پذیرفته می شود.
      ۲- جبران مشکلات مادی و مسائل اجتماعی و عاطفی را باید با کمک گرفتن از خداوند و نیز پیدا کردن تکنیک های مشاوره ای ممکن است.
      ۳- این حرف که روز قیامت همسر شما سراغ حورالعین ها می رود و شما را رها می کند، نادرست است. روایاتی داریم که می گوید زن و شوهر تحت شرایطی پیوندشان در قیامت هم ادامه پیدا می کند. هر دو زیباتر و خوش اخلاق تر می شوند و اگر هر دو بهشتی باشند، همدیگر را بازهم انتخاب می کنند. شما فعلا روی سلامت زندگی فعلی خود کار کنید.

  26. سلام خسته نباشین

    مطالبتون عالی بود فقط من تو یه سایتی خوندم کسی که گناه بزرگی مرتکب شده اگه واقعا میدونسته اون کارش گناه بوده و توبه کنه خدا توبشو قبول نمیکنه. درسته؟

    1. سلام خانم بزرگوار
      ضمن عذرخواهی از تاخیر در پاسخ،
      خیر. نادرسته.
      اگر کسی کاری کنه و اصلا ندونه گناهه که اصلا گناه براش نوشته نمیشه که توبه کنه یا نکنه.
      خدا می فرمایید … ناامید از رحمت خدا نشید چون خدا همه گناهان رو (با توبه) می بخشه: لا تقنطوا من رحمت الله ان الله یغفر الذنوب جمیعا.
      با واژه جمیعا، همه چیز روشنه. نه؟
      موفق باشید.

  27. سلام.خسته نباشید.ببخشی اگر کسی خود ارضایی کند وبارها پس از انجام این کار توله کرده باشد که دیگر این کار را نکنز اما بعد از یک مدت بازهم این کار را بکند و همان لحظه باز پشیمان شود أیا خدا کسی که اییینقدر توبه کرده و باز شکسته است را میبخشد؟یا دیگر حتی حاضر نیست خدا به أو نگاه کن؟؟

  28. باسلام وسپاس میخواستم بپرسم باوجود توبه باز خدا از انسان گناهکار بدش میاد یا وقتی بهش بنگره به یادب دی بنده اش میشه؟ با آن که توبه کرده ام همه اش به یادم میاد به طوری که از کار روزمره ام باز مونده ام وهیچ انگیزه ای برای زندگی ندارم. بیشتر وقت می خوابم حوصله هیچ کار را ندارم چکار کنم از این حال بیرون بیام ممنون از لطفتون

    1. سلام بزرگوار
      وقتی توبه می کنیم و پشیمان می شویم، خدا حتما می بخشد و حتما آن غضب الهی نسبت به ما برداشته می شود و به محبت تبدیل می شود.
      دلایلی داریم که اتفاقا خداوند بنده ای را که توبه کرده به طور ویژه دوست دارد.
      بعد از توبه، ناامیدی و ترس از عدم بخشش، وسوسه شیطان است و اصلا نباید به آن توجه کنید.
      یادمان باشد وسیع دانستن رحمت خداوند هم یکی از اعتقادات ضروری ماست.

  29. با عرض سلام. حقیر مردی میانسالم. در سنین نوجوانی آلوده به انواع گناهان کبیره شدم.انها را ترک کردم و سعی کردم خودم را بسازم البته خیلی توفیق نداشتم. ازدواج کردم تا اینکه چند سال پیش خداوند توفیق توبه عنایت فرمود.حالات متعدد معنوی زیادی داشتم. تلاش زیادی کردم تا جبران کنم. زیاد خودم را هم سرزنش می کنم. چطور گذشته را فراموش کنم؟ ضمن اینکه هنوز اثر اون گناهان تو ضمیر من هست. چطور می تونم ریشه کن کنم؟

    1. خدا قطعا می بخشد با پشمانی. لطفا رحمت الهی را کم نبینید.
      نباید خود را سرزنش کنید.
      اما در مورد آثارش، به نظر می رسد با همین جبران ها، یاد خدا و قرآن خواندن با توجه به معانی و اندیشه کردن در آن می توانید ریشه کن کنید. نظم در سبک زندگی دینی هم مهم است و شما را استوار می کند. اگر لازم بود، از قسمت ارسال سوال مشاوره ای بیشتر مرتبط شوید.

  30. با سلام
    مدتی است احساس می کنم چون گناهانم در نوجوانی و ابتدای جوانی بسیار زیاد و نیز بسیار زشت بوده اند خداوند به من فرصت داده تا در آنها غرق شوم و بعد از سالها ناگهان چشم باز کرده و همه چیز را از دست رفته می بینم . با اینکه توبه فراوان کرده ام احساس خوبی ندارم و دچار وسواس فکری شده ام. با اینکه سالهاست مرتکب این گناهان نشده ام. لطفا راهنمایی بفرمایید.

    1. سلام و ادب
      ما همان طور که باید از گناه ناراضی و ناراحت باشیم، باید به رحمت خدا کاملا امیدوار باشیم. مگر خدای بزرگ نیازی به اطاعت ما داشته است؟ برای او رشد ما فقط مهم بوده است و همه چیز با کمک او قابل جبران است. پیشنهاد می کنم مباحث هدف زندگی را در سایتمان دنبال کنید. همایشی نیز ۹ تیر قرار است برگزار کنیم. اگر توانستید در سایت ثبت نام و شرکت کنید.

  31. با سلام برادر من مشکل اعتیاد داشت و بعد خوب شدن افسردگی داشت و دکتر اعصاب و روان بهش دارو میداد ولی دائم برادرم گریه میکرد تا اینکه یکشب خودکشی کرد و فوت کرد الان میخوام بدونم آیا خدا از گناهش میگذره چون حال طبیعی نداشته و دست به این کار زده چون عوارض استفاده از مواددشیشه با اینکه ترک کرده بود هنوز داشت مثل توهم و شک و بدبینی و با این شرایط اون دنیای برادرم خداومیبخشدش یا نه واینکه من لحظه ای که برادرم را در قبر دیدم تازه به خودم اومدم که چقدر از خدا غافل بودم والان نمازم را ترک نمیکنم و بیشتر اوقات قرآن میخونم آیا این ثوابی برای برادرم داره که من توسط اون به سمت خدا اومدم ممنون میشم به ایمیلم جواب بدید

    1. هر گناهی اگر در حال اختیار انجام نشود، عذاب نخواهد داشت. این هم به استناد عقل است و هم به استناد روایات و آیات. البته در اینکه میزان خودآگاهی ایشان نسبت به کاری که می کنند واقعا صفر بوده یا میزانی خودآگاهی داشته اند، ما نمی دانیم و فقط خداوند آگاه است. به هر میزان که نسبت به کاری می کنند آگاهی و امکان پرهیز داشته اند، به همان میزان مسئولند و اگر نداشته اند، مسئولیتی نداشته اند و همانند کسی هستند که مثلا در یک تصادف ناآگاهانه جان خود را از دست می دهد.

      دعا و خیرخواهی شما برای او در حال و وضعیتش بسیار اثرگذار است و به خود آمدن شما هم وقتی به واسطه او بوده و بخشی از برکتش را برای روح او می فرستید، در وضعیت او اثر دارد. اینکه چرا خداوند چنین مکانیسمی قرار داده است و اینکه شما چطور بهتر می توانید مسیر زندگی خود را تعیین و تغییر دهید، بحثی مفصل تر است.

  32. سلام استاد گرامی. خواهشی دارم از شما. باید با شما درمورد مطلب مهمی خصوصی صحبت کنم. چطور میتونم با شما خصوصی صحبت کنم. مطالبتونا خوندم و امیدوار کننده بود برام. مطلب بسیار مهمی هست که دوست دارم با شما درمیون بزارم لطفا کمکم کنید

  33. ممنون از مطالب زیباتون.واقعا ممنون که انقدر قشنگ و خوب خدا رو معرفی میکنید و به گناهکارا امید میدید که امیدشون به بخشش و رحمت خدا باشه.اجرتون با سید الشهدا.

  34. سلام و خیلی ممنون بابت سایت خوبتون.
    ببخشید میخواستم بدونم آیا واقعا انجام یه سری کار خیر میتونه یه سری گناهان رو پاک کنه برای کسی که ناگهان با مرگ مواجه میشه و توبه نکرده؟و اینکه مدتیه به طرز عجیبی راجع به جهنم و آخرت و اینکه چقدر انسان گناهکاریم فکر میکنم و از هر لحاظ تمام زندگیم در هر لحظه دارم به مرگ فکر میکنم.ممنون میشم پاسخ بدید.

    1. سلام و وقت بخیر
      بله حتما برخی از کارهای خوب می تواند اثر کارهای بد را خنثی کند.
      اما اگر گرفتار صفت بدی هستیم، پشیمان شدن از آن صفت بعد بهتر است جای خودش اتفاق بیفتد.

      اینکه گفتید نگران هستید، نگرانی خود می تواند ایجاد مسئولیت پذیری کند اما اگر منظورتان این است که آن قدر نگران هستید که نسبت به وظایف و روند صحیح زندگی دچار توقف شده اید، این یعنی اشکالی وجود دارد و باید حل شود.

  35. با سلام.پس منظور آیه ی《و من فتل مومنا متعمدا فجزائه جهنم خالدا فیها》چیه؟ یعنی کسی که انسان خوبی را عمدا به قتل برساند ممکن است آدم خوبی باشد؟
    به نظر من چنین شخصی اصلا نمی تواند اوبه کند.لطفا پاسخ دهید با تشکر.

    1. سلام برادر عزیز

      فرق ما با خدا این است که ما خیلی جاها راه را بسته می بینیم اما خداوند هیچ وقت راه را نمی بندد. دو آیه زیر را ببینید و ببینید کسی که قرار بوده جهنمی و خالد در جهنم باشد، با توبه چه اتفاقی برایش می افتد و چگونه استثنا می شود.

      کَیْفَ یَهْدِی اَللّهُ قَوْماً کَفَرُوا بَعْدَ إِیمانِهِمْ وَ شَهِدُوا أَنَّ اَلرَّسُولَ حَقٌّ وَ جاءَهُمُ اَلْبَیِّناتُ وَ اَللّهُ لا یَهْدِی اَلْقَوْمَ اَلظّالِمِینَ
      أُولئِکَ جَزاؤُهُمْ أَنَّ عَلَیْهِمْ لَعْنَهَ اَللّهِ وَ اَلْمَلائِکَهِ وَ اَلنّاسِ أَجْمَعِینَ
      خالِدِینَ فِیها لا یُخَفَّفُ عَنْهُمُ اَلْعَذابُ وَ لا هُمْ یُنْظَرُونَ
      إِلاَّ اَلَّذِینَ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِکَ وَ أَصْلَحُوا فَإِنَّ اَللّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ

      إِنَّ اَلْمُنافِقِینَ فِی اَلدَّرْکِ اَلْأَسْفَلِ مِنَ اَلنّارِ وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِیراً
      إِلاَّ اَلَّذِینَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ اِعْتَصَمُوا بِاللّهِ وَ أَخْلَصُوا دِینَهُمْ لِلّهِ فَأُولئِکَ مَعَ اَلْمُؤْمِنِینَ وَ سَوْفَ یُؤْتِ اَللّهُ اَلْمُؤْمِنِینَ أَجْراً عَظِیماً

  36. سلام و عرض ارادت و احترام.
    از این بابت بسیار خرسندم که به طور اتفاقی با وب شما آشنا شدم .
    بسیار بسیار سپاسگزارم از گذاشتن مطالب خوبتون .
    اجرتون با خداوند رحمان.

    اگر محبت کنید پل ارتباطی بدید، ممنون میشم.

  37. سلام من از ۸ سال پیش دچار مشکلی شدم که بشدت بددهن و فحاش شدم(همش تو فضای مجازی)

    اوایل فحش های ساده میدادم جدیدا دیگه ابا و اجداد و ناموس و همه کس طرفو به فحش میبندم البته ۹۹ درصد موارد من شروع کننده نیستم و در صورت شنیدن حتی لحن تند هم شروع به فحاشی بد میکنم. بارها پشیمون شدم توبه کردم ولی باز تکرار میشه. برای جبرانش صدقه دادم توبه کردم خسته شدم دیگه.
    مشکل اینکه قلبمو شکستند و دیگه من ادم اول نشدم.
    نمی تونم همه رو پیدا کنم. مثلا سایتی بوده مطلب فحش نوشتم که ۳۰ نفر اومدن خوندن ناراحت شدن.
    در عوضش کلی کارهای خیر کردمو کلی مطلب خوب هم نوشتم که ثواب اونارو دادم که همونایی که بهشون فحش دادم یا مایه ناراحتیشون شدم.

    جبران میشه؟ الانم باز پشیمونم براشون صدقه میدم صلوات میفرستم اما خب بیشترشون رو یا دسترسی ندارم یا نمی تونم پیداشون کنم اونایی هم که دسترس باشن رو مفسده داره. طرف فکر میکنه خوب کاری کرده و حق داشته عین ادم حرف نزنه.

    یا مثلا طرف یک فحش داده من ۱۰۰ تا گذاشتم روش جوابشو دادم.

    همش از اعصابه. دلم شکسته و افسردم شدید. هر شب گریه میکنم.

    حالا جالبه حق ناس اینها فحش بوده نهایتا طرف ۵ روز ناراحته. اما به این سادگی هم نیست اونی که زندگی منو با خاک یکسسان کرده چی؟

    من تو این مورد ظالم شدم
    ولی کسی که خیانت کرده منو مظلوم واقع کرده.
    خیلی از این گناهان من الان و فحاشی هام از افسردگیه.

    به همین راحتی نیست یبار فحش میدی طرف ده روز نهایتا ناراحته. یبار خیانت میکنی طرف ده سال غصه میخوره. نمیشه که طرف با زندگی من بازی کرده با دوتا غلط کردم ببخشید خدا ازش بگذره.

    من تو قضییه توهین ها کلی دعا و خیرات دادم که عفو بشم اما همون قد که گناهانمو سبک نمیدونم امیدواره بخششم همونقدر از کسی که بهم ظلم کرده خیانت کرده زندگیمو به اتیش کشیده نمیگذرم

    اون دختر مستقیم و غیرمستقیم تو اعمال من شریکه. من تعادل روحی ندارم. دو روز حالم بده دو روز بدتره. حال خوب ندارم.

    افسردگی شدید دارم خود اینم میتونه کفاره گناهانم باشه اما اون چجوری میخواد تاوان بده؟ من همه رو تقریبا ۹۵ درصد ادمایی که از اول عمرم حق ناس گردنم دارن رو بخشیدم (با اینکه ازشون بعضا متنفرم و به نظرم ادمای احمق پلیدی هستن) ولی همین یک نفر و نهایتا شاید زیر ۱۰ نفرو به هیچ عنوان نمیبخشم خدا هم حق نداره ببخشه.

    1. سلام آقا محمد عزیز

      سخن بسیار است. فقط چند نکته کلی عرض می کنم:

      ۱- گرفتار شدن به این فضایی که شما هم خودت لطمه اش را دیدی و هم به دیگران لطمه زدی، به خاطر زمینه های بوده که به آنها توجه نکردید و به همین خاطر هم بازگشت و توبه برایتان سخت شده است. باید آن زمینه ها بررسی شود. اصلا چه موضوعاتی باعث شده حساسیت پیدا کنی که ناسزا بگویی؟ اگر درگیری با جنس مخالف هم نقش داشته، خود این درگیری با جنس مخالف زمینه ساز بحران شما بوده و باید پرهیز کنید. خلاصه اینکه مسئله فقط فحش دادن نیست. فحش دادن، نتیجه یک سری عوامل است و البته خودش هم اهمیت دارد.

      ۲- توبه و جبران اهمیت دارد اما نباید هیچ وقت موجب شود جرأت دهیم به خودمان که به بدی ها برگردیم ولی حرف ما این بوده که راه خوب شدن، هیچ وقت بسته نیست.

      ۳- اینکه شما کسی را نبخشید، چه چیزی را حل می کند؟ اگر به خودتان بر گردید، می بینید که علت این نبخشیدن آن است که دوست دارید آن شخص بفهمد چه بدی هایی کرده است. این یعنی اتفاقا می خواهید او درس بگیرد و اصلاح شود و پشیمان از همه بدی های خودش گردد. این را با تامل متوجه خواهید شد. حال مطمئن باشید خدا تا انسان را تطهیر نکند و او را از بدی ها به پشیمانی نرساند، نمی بخشد. حتی بخشش های خداوند هم برای پشیمانی ما از بدی هایمان است. بنابراین مطمئن باشید اگر خداوند کسی را بخشید، متوجه اشتباهاتش هم می کند. پس نگران نباشید و با خیال راحت دیگران را ببخشید و خیرخواه همه باشید تا بزرگ و رشدیافته و نورانی شوید.

      ۴- حس تنفر نسبت به دیگری موجب می شود رعایت ادب مشکل شود. پس ریشه را حل کنید.

      خدا رو شکر که به فکر حل مسئله خود هستید.
      موفق باشید.

  38. سلام.خسته نباشید. پسر ۱۸ ساله من در اثر سرطان ۴ماه پیش فوت کرده و من بشدت بهش وابسته بودم .الانم دلتنگشم. ولی نمیدونم توی اون دنیا چ خبره .داره چیکار میکنه .اخه کجاست . چجوری خبرشو بگیرم . آخه یبار خواب دیدم که از رفتنش غمگینه و از سینه بچم کتاب شعر میزنه بیرون و پرستار اونو میخونه گریه میکنه و میگه ای وای بر من بمیرم برای دلت جوون. من انقددددددرر براش نماز میخونم دعا میکنم خیرات میدم یعنی خودمم با همین کار دارم نگه میدارم . شما چ جوابی برای من دارین؟

    1. سلام و وقت بخیر و عرض تسلیت عمیق

      حرف های بسیاری وجود دارد. می خواستم پاسخی به ایمیلتان ارسال کنم که متاسفانه آدرستان اشتباه بود.

      چند نکته خیلی کلی هم تقدیم می کنم.

      ۱- کسی که از دنیا می رود، در ادامه تحت تربیت خداوند قرار گرفتن، به مسیرش ادامه می دهد و خدا هوای همه بندگانش را به نحوی دارد. البته شاید بگویید پس عذاب و گرفتاری ها چرا وجود دارد؟ آن سر جای خودش قابل بررسی است. پس زیاد نگران نباشید.
      ۲- به نظر ما تک تک ما بر روی حال و رشد همدیگر اثر داریم. حتی اگر یکی یا هر دو طرفین از دنیا رفته باشند. پس با خوب بودن، خوب زندگی کردن، در مسیر ایمان قرار دادن همه زندگی و … به حال فرزندتان کمک کنید.
      ۳- توقف نکنید. توقف شما هیچ فایده ای برایتان نخواهد داشت.
      ۴- صبر شما، برای خودتان و او رشد دهنده است.

  39. سلام
    چرا در قرآن از توبه لواط و همجنس بازی نگفته؟ آمرزش ندارد؟ در جهنم هستی و باید حد و اعدام شوی تا خدا ببخشد؟

    1. ما درباره اینکه خداوند قطعا با توبه و پشیمانی واقعی، همه گناهانی را که از آنها توبه کرده ایم می بخشد، تردیدی نداریم. دلایلش را هم در آن مطلب گفتیم. اما در پاسخ به سوال شما، به چند نکته اشاره می کنم:

      ۱- خداوند وقتی در قرآن گفته خداوند همه گناهان را با توبه می بخشد، یعنی همه گناهان و این یعنی استثنایی ندارد.
      ۲- آیاتی از قرآن می فرماید مثلا خدا شرک را نمی بخشد (إِنَّ اَللّهَ لا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَ یَغْفِرُ ما دُونَ ذلِکَ لِمَنْ یَشاءُ وَ مَنْ یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدِ اِفْتَرى إِثْماً عَظِیماً ﴿النساء، ۴۸﴾) منظور از این آیات، آن است که شرک بدون توبه را نمی بخشد ضمن اینکه این بخشیدن و نبخشیدن، مرتبه مرتبه است. یعنی سخت تر می بخشد. شاید بپرسید مگر خدا بدون توبه هم ممکن است گناهی را ببخشد؟ پاسخ این است که بله. گاهی مثلا با شفاعتی که جنبه رشد دارد یا دلیلی دیگر، حتی بدون توبه هم در قیامت بخشش هایی اتفاق می افتد هرچند ما قرار نیست روی آن حساب کنیم بلکه باید به فکر توبه از تک تک گناهان باشیم چون همراه بودن با گناهان تا لحظه مرگ و بعد مرگ، یعنی پاک از دنیا نرفتن.
      ۳- همه ما در هر لحظه با ناپاکی و بدی های بسیاری همراه هستیم که البته خیلی گاهی ظریف و پنهان است. عذاب و جزای خداوند از نظر ما برای خوب شدن ما و رها کردن نهایی این بدی هاست. خدا نمی خواهد انتقام بگیرد به معنای انتقام بشری.
      ۴- نتیجه اینکه خداوند در مورد عقاب لواط و هم جنس بازی و … هرچه گفته است، برای حالتی است که شخص پشیمان نشده و برنگشته باشد و بنا داشته باشد اگر دوباره موقعیتش فراهم شود، انجام دهد.
      ۵– حدود شرعی مثل اعدام و شلاق و … مقوله دیگری است و ربطی به جزای اخروی و الهی ندارد بلکه فقط مسئله ای اجتماعی است تا ترسی در دل آدم هایی که نسبت به این گناهان که جنبه اجتماعی هم دارد ایجاد کند که حتی الامکان به سمت آن گناهان نروند. در حدود شرعی بنا بر این است که حتی الامکان اثبات نشود و به همین خاطر ضوابط شرعی برای اثبات آن خیلی سخت گیرانه است. بنابراین اگر کسی پنهان مرتکب شد هرگز نباید برود برای اعتراف. بلکه پشیمان شود و توبه کند و اگر نیاز به جبران دارد جبران کند. مثلا در زنا لازم است ۴ نفر شهادت دهند که خودشان دیده اند که زنای خاص اتفاق افتاده است. به نظر شما چنین اتفاقی چقدر ممکن است بیفتد؟ مگر خود شخص ناشی گری کند و اعتراف کند. اگر چنین شرایطی محقق شود، یعنی این آدم هیچ حیایی نسبت به جامعه انجام نداده و علنی این گناه را مرتکب شده است. بنابراین حد دینی را با بخشش الهی مخلوط نکنید. ممکن است کسی اعدام شود و توبه نکند و با لجاجت بمیرد و از طرف دیگر کسی اعدام نشود اما کاملا توبه کرده و نه تنها بخشیده شود، بلکه انسانی بزرگ گردد.

  40. سلام ایا برای دزدی واختلاس و غارت بیت المال ورانت خواری هم غسل و توبه مخصوصی وجود دارد اگر هست لطفا منتشر کنید تا اقایان و مسولین مومن وخداترس ان را بخوانند چون همه در خصوص چیزهای دیگر کمابیش اگاهی دارند .موضوع مهم کشور اختلاس های بزرگ است ..ممنون

    1. اگر فاسدان پشیمان شوند و توبه کنند که خیلی هم خوب است. مشکل این است که گاهی آدم ها به حرام عادت می کنند و تصمیم به کنار گذاشتنش نمی گیرند. البته آدم های پاک دست و پاک نیت هم زیاد است و نباید همه را با هم له کنیم.

  41. سلام. یه سوال داشتم؟ میخوام بدونم کسی که گناه کبیره ای مرتکب شده باشه و پشیمونم شده باشه فقط طلب بخشش و استغفار از خداوند کافیه یا حتما باید تمام مراحل توبه رو انجام بده؟

    1. سلام
      پشیمانی کافیه
      مگر اینکه جبرانی از نظر شرعی لازم باشه.
      مثل حق الناس یا کفاره ای واجب.
      در این صورت بخشیده میشه اما به شرط اینکه برای جبران در حد توان اقدام کنه.

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.