به قلم: حجت الله حاجی کاظم

برخی می گویند: چرا باید به جای حمایت از جیب خودمان که خودش سرمایه ایرانی است، از کالای ایرانی حمایت کنیم؟ پس نقش دولت چه می شود؟ همین حمایت ها موجب تولید اجناس کم کیفیت می شود و …

چند خط برای این عزیزان نوشته ام:

کسی تردید در نقش دولت در حمایت از تولید ندارد.
کسی تردید در وظایف دولت در قبال جیب مردم ندارد.
کسی تردید در لزوم افزایش کیفیت محصول توسط تولید کنندگان ندارد.

آنچه در فرهنگ عمومی جامعه جاری است، نگاه دقیق عزیزان به تولیدات خاصی که شاید به خاطر کیفیت پایین باید بایکوت شود نیست.
مشکل اینجاست که نگاهی عوامانه، بدون کارشناسی کافی، به همه ی تولیدات ایرانی نگاهی بدبینانه دارد و با ژستی روشنفکرانه، از خویش سلب مسئولیت می کند و همه محاسباتش را به جیب خویش بر می گرداند.

اگر کسی واقعا حس کرد وظیفه اش به عنوان یک مسلمان مسئول این است که پراید نخرد چون حمایت از سایپا، حمایت از پراید است و باید سایپا زمین بخورد تا متوجه اشتباهش شود، همین کار را کند اما نه برای جیب خود. بلکه برای ادای مسئولیت.
روشن است که چنین انسان مسئولی، اگر لازم شود در سایت سایپا مسئولانه پیشنهادات و انتقادات موثری را منعکس کند، بدون توجه به زحمتش، این کار را خواهد کرد.

هفته پیش یکی از پزشکان پوست در برنامه خانواده می گفت:
کرمی ایرانی به او اشانتیون داده بودند و اتفاقا و در کمال تعجب دیده بود که فرمولاسیونش مطابق فرمولاسیون روز دنیاست.
وقتی یک پزشک در این فرهنگ عمومی جامعه ما، برای تحقیقی به این مهمی این قدر کم وقت صرف کرده، آن وقت عزیزان به اینکه ما در این زمینه مشکل فرهنگی داریم، اذعان ندارند؟

باید همیشه دید چه به دست می آید و چه از دست می رود؟
کرم خوب ایرانی ۲۰ هزار تومان و کرم خارجی ۴۰ هزار تومان.
وقتی خارج می خریم، ۲۰ هزار تومان بیشتر داده ایم، ۶۰ هزار تومان میان تولید کننده داخلی و خارجی فاصله توانمندی ایجاد کرده ایم و معلوم هم نیست چه قدر تفاوت کیفیت دارد.
آیا این تفاوت کیفیت می ارزد به …
خیلی از ماها گاهی نیت کرده ایم که یک جنس ایرانی را برای حمایت … بخریم اما بد در آمده است.
اگر واقعا نیتمان خیر بوده است، پشیمانی نشان می دهد که باید در خود و نیتمان بازنگری کنیم.
در راه درست (البته بعد از اثبات درست بودنش) باید هزینه داد.

حمایت دولت در برابر حمایت مصرف کننده از تولید چند درصد است؟ (فکر نمی کنم در حالت ایدآل ۱۰ درصد هم باشد)
اگر دولت هم حمایت کند اما تغییر فرهنگی اتفاق نیفتد، می توان شاهد رشد بود؟

نکته آخر:
در بنگاه های اقتصادی امروز، اگر تولید کننده بی انصاف پول دار تر شود، الزاما بی انصاف تر نمی شود. خیلی اوقات برای کسب شود هم که شده به دنبال سازوکارهای پژوهش و افزایش کیفیت بیشتر پیش می رود.
هیچ بنگاه اقتصادی کلانی وجود ندارد که به آنقدر احمق باشد که تاثیر کیفیت در فروش خود را نادیده گیرد.
اقتصاد پیشتاز امروز غرب، مدیون مصرف دیروز مستعمرات آنها از کالاهایشان است. ما برای آیندگان چه می کنیم؟

ببخشید که این قدر با دل پر نوشتم.