برای آنان که می خواهند جشن عروسی فرهنگی و به یاد ماندنی داشته باشند.

ساره ابراهیم کوچک
شماره ۲۸۶ پیام زن – بهمن ۱۳۹۴

مثل یک کاریکاتور، مثل یک تناقض

انگار برخی کارهای ما اصلاً به برخی دیگر از کارهای ما نمی‌خورد. گاه مثل زُحل بیدار می‌شویم و مثل عطارد می‌خوابیم؛ آسمانی نماز می‌خوانیم و زمینی خرید و فروش می‌نماییم. در مورد مراسم‌های عروسی در جامعه ما، وضع عجیبی وجود دارد. برخی خانواده‌هایی هم که در همه ایام سال با باورها و آداب اسلامی زندگی می‌کنند، گاه مراسم عروسی خود را با روشی کاملاً نامتناسب برگزار می‌کنند. خانواده‌های کمی هم هستند که رعایت می‌کنند اما مراسم آن‌ها شادی‌ کمی دارد و انگار تنها یک مهمانی شام است و خانواده‌هایی هم می گویند: «یک شب که هزار شب نمی‌شود.» در حالی که همین یک شب گاهی پایه یک زندگی را ایجاد می‌کند و لااقل به یاد همه می‌ماند.یک لحظه هم نباید نامتناسب با باورهای خودمان عمل کنیم. خلاصه اینکه با افراط و تفریط مواجهیم. من و همسرم قبل برای برگزاری مراسم عروسی خودمان هم از یک سال قبل نگران همین تعارض‌ها بودیم. خیلی فکر کردیم. هدف ما این بود که به همه خوش بگذرد؛ گناه نکنیم و در عین حال یک کار فرهنگی زیبا انجام داده باشیم. بیشتر بخش‌های طرح ذیل، توسط ما و دیگران اجرایی شده است و یک طرح خام نیست؛ البته هرکس باید در حد توان و امکانات خود عمل کند. هزینه‌های فرهنگی این مراسم، ارزش خواهد داشت و البته جایگزین هزینه برخی تجملات می‌شود؛ اما به هر حال توان خود را هم در انتخاب پیشنهادات در نظر بگیرید.

مراسم عروسی (ادامه مطلب…)