حجت الله حاجی کاظم

بسیاری از ما با دو مشکل روبرو هستیم:

  1. برخی کارها در ما حال خوبی ایجاد می کند. خواندن یک شعر خیلی تکان دهنده، دیدن فیلمی اثرگذار، اشک ریختن در روضه، حضور در راهیان نور، ملاقات با یک انسان بزرگ و … . مشکل این است که چنین حال‌های خیلی خوبی را گاهی نمی‌توانیم حفظ کنیم. برخی وقت‌ها چند ساعت از گریه‌های عاشقانه برای خدا نگذشته است که گرفتار گناه می‌شویم.
  2. وقتی به گذشته نگاه می‌کنیم می‌بینیم حتی شاید با آگاهی کمتری نسبت به خداوند، تجربیات معنوی زیباتری در ارتباط با او داشته‌ایم اما الان آن لطافت در ارتباط با حق را انگار نداریم.

doa-ziba

این دو توجه موجب می‌شود که انسان دین دوست، دچار حس ناامیدی شود و خود این احساس، مانعی بر سر راه حرکت او شود. خیلی وقت‌ها ما تحت تأثیر حرف‌های ضد دین و یا غفلت ممکن است افت کنیم اما به نظر ما لااقل در بسیاری موارد، افت حقیقی اتفاق نیفتاده است. اما سوال این است که چرا حس خوبمان کم می شود؟ (ادامه مطلب…)