حجت الله حاجی کاظم

کودک، جانماز پدر را می کشاند و با خود می برد.

پدر، ابروها را در هم می کشد و برای کودکش نقشه می کشد.

پدر فکر می کند که حق داشته اخم کند.

انگار دیگر، زیبایی نماز برای کودک فهمیدنی نیست.

پدر، زیان کرده است. زیانی که قیامت آثارش را خواهد دید.

وقتی در مسیر حق قدم می گذاری، باید زیبایی حق را به خانواده ات بچشانی.

حقیقتی وجود دارد.

روزی خواهد رسید که این حقیقت را همه درک کنند.

آن حقیقت این است:

«خسارت های معنوی من به دیگران، خسارت به خودم است.»

وَ قَالَ الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ الْخَاسِرِینَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِیهِمْ یَوْمَ الْقِیَامَهِ:

(در روز قیامت) مومنان گفتند: زیانکاران، همان کسانی هستند که به خود و اهلشان زیان (معنوی) رساندند.

﴿الشورى‏، ۴۵﴾

دیگر مؤمنی می ماند که بگوید من کار خودم را می کنم و نگاه دیگران برایم مهم نیست؟